rak jelita grubego


Rak jelita grubego



Rak jelita grubego to najczęściej gruczolakorak (zlokalizowany w okrężnicy lub odbytnicy), który rozwija się na podłożu stanów przedrakowych. Zaliczamy do nich gruczolaki, zespoły genetyczne (np. polipowatość rodzinna), chorobę Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego.

Szczyt zachorowań przypada pomiędzy 60 a 75 rokiem życia. Do choroby predysponuje niewłaściwa dieta (bogata w czerwone mięso, ubogoresztkowa, palenie papierosów, wiek).

Warto wspomnieć, iż przyjmowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych redukuje ryzyko rozwoju raka jelita grubego nawet o 50%. Osobnym zagadnieniem jest zespół Lyncha (podatności na nowotwory), w którym istnieje upośledzona naprawa źle sparowanych zasad.

Rodzaje i objawy raka jelita grubego:



a) Rak odbytnicy i lewej połowy okrężnicy – zmiana rytmu wypróżnień, objawy jawnego krwawienia, stolce ołówkowate, biegunki śluzowe, guz może zostać wybadany w odbytnicy (50-70%) podczas badania per rectum;

b) Rak prawej połowy okrężnicy – bóle brzucha, obecność krwi utajonej, anemia, wyczuwalny guz przez powłoki skórne.

Inne objawy – chudnięcie, gorączka, wzdęcia, niedrożność jelita.

Diagnostyka raka jelita grubego



Złotym standardem w rozpoznawaniu raka jelita grubego jest kolonoskopia z pobraniem wycinków do badania histopatologicznego. Wykorzystuje się również USG jamy brzusznej oraz TK w celu odnalezienia ewentualnych przerzutów. Do badań przesiewowych (obejmujących kobiety i mężczyzn po 50 r.ż.) zaliczamy: badanie kału na krew utajoną (co rok), fiberosigmoidoskopię (co 5 lat), kolonoskopię (co 10 lat). W przypadku osób zwiększonym ryzyku zachorowania (np. po usunięciu polipów) wykonuje się corocznie kolonoskopię.

Leczenie



Leczenie raka jelita grubego zależne jest od histopatologicznego stopnia zaawansowania choroby i ewentualnego jej rozsiewu. Podstawową metodą terapeutyczną jest całkowita resekcja guza z zachowaniem odpowiedniego marginesu oraz wycięcie okolicznych węzłów chłonnych.

W przypadku nieoperacyjnych guzów odbytnicy możliwe jest wcześniejsze zastosowanie radioterapii w celu zmniejszenia masy nowotworu, który stanie się możliwy do resekcji.

Pooperacyjne schematy leczenia obejmują zastosowanie 5-fluorouracylu po resekcji guza w stopniu III (w przypadku raka odbytnicy w stopniu II i III stosuje się dodatkowo radioterapię i napromienianie miednicy mniejszej).

Raki nieresekcyjne wymagają włączenia chemioterapii (5-fluorouracyl z kwasem folinowym, kapecytabina, oksaliplatyna, cetuksymab, bewacizumab).

Leczenie paliatywne (w przypadku zwężeń) – stenty, ablacja laserowa, koagulacja argonowa, stomia omijająca.

chirurgia ogólna chirurgia zaćmy dwunastnica echokardiografia egzamin specjalizacyjny endoskopia gastroskopia gruczolak gruczolakorak histopatologia implant jelito grube kolonoskopia krwawienie laparoskopia laryngologia odbytnica okrężnica patomorfologia pes polip przełyk rak rak żołądka specjalizacja lekarska testy pes wrzód zaćma żołądek żylaki