migotanie przedsionków

Migotanie przedsionków



Migotanie przedsionków to najczęstsza arytmia serca, w której następuje bezwładne i chaotyczne występowanie pobudzeń w obrębie przedsionków i w rezultacie ich zaburza prawidłową fizjologię (nieskoordynowane skurcze, zaburzenia napełniania oraz opróżniania). Częstość występowania wynosi około 0,4-1%

Dochodzi do zwrotnego pobudzania w mechanizmie mikroreentry (mnogie fale nawrotne). Krążące (w mechanizmie zwrotnym) fale powodują stałe pobudzanie mięśniówki przedsionków i w rezultacie zawsze jakaś część jest w stanie skurczu. Mogą istnieć dodatkowe (zewnętrzne, ekotopowe) źródła pobudzenia, które znajdują się w: żyłach płucnych, żyle głównej dolnej, więzadle Marshalla, tylnej wolnej ścianie lewego przedsionka, grzebieniu granicznym lub w zatoce wieńcowej.

Czynniki predysponujące


Do choroby predysponuje niewydolność serca oraz obecność wad zastawkowych oraz inne czynniki, takie jak:

• Choroby układu sercowo-naczyniowego (nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie płucne, zatorowość płucna, choroba niedokrwienna serca, niewydolność lewokomorowa)
• Zapalenie i infekcje (zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia)
• Nowotwory (śluzaki przedsionka i inne)
• Używki (alkohol, kawa, papierosy)
• Choroby autoimmunologiczne, genetyczne i wrodzone (hemochromatoza, sarkoidoza, amyloidoza, wrodzone wady serca
• Zaburzenia czynności elektrycznej serca (zespół chorego węzła, zespoły preekscytacji)
• Choroby endokrynologiczne (nadczynność tarczycy, pheochromocytoma)
• Zaburzenia neurologiczne (krwotok podpajęczynówkowy, udar mózgu)

Objawy


Przebieg choroby jest często bezobjawowy (wykrycie następuje podczas badania EKG), z możliwych symptomów mogą wystąpić: kołatanie serca, bóle w klatce piersiowej, męczliwość, omdlenia, zlewne poty, pogorszenie tolerancji wysiłku, uczucie lęku, duszności, odczuwalna nieregularność tętna.

Powikłania


Zaburzenia zatorowo-zakrzepowe (znacznie zwiększone ryzyko udarów mózgu, sporadycznie wystąpić może ostra niewydolność lewokomorowa). W stosunku do ogólnej populacji śmiertelność jest zwiększona dwukrotnie.

Leczenie


Farmakologiczna kontrola częstości rytmu komór (blokery kanału wapniowego, beta-blokery, wyrównywanie zaburzeń elektrolitowych) z wyczekiwaniem na ustąpienie napadu; w przypadku przedłużania się napadu – kardiowersja farmakologiczna (proprafenon, flekainid, amiodaron) lub elektryczna; u osób z nawracającym lub przetrwałym migotaniem przedsionków stosujemy kontrolę częstości rytmu komór (w zależności od wieku pacjenta i chorób współistniejących), leczenie przeciwzakrzepowe (kwas acetylosalicylowy, doustne antykoagulanty), przywracanie prawidłowego rytmu zatokowego (lek w zależności od sytuacji klinicznej) i metody inwazyjne (ablacja przez skórna żył ekotopowych – w migotaniu opornym na leczenie).

chirurgia ogólna dwunastnica echokardiografia egzamin specjalizacyjny EMR endoskopia gastroskopia gruczolak gruczolakorak histopatologia implant jelito grube kolonoskopia krwawienie laparoskopia laryngologia odbytnica okrężnica patomorfologia pes polip przełyk rak rak żołądka specjalizacja lekarska testy pes wrzód zaćma żołądek żylaki