zespół policystycznych jajników


Zespół policystycznych jajników



Zespół policystycznych jajników jest to schorzenie ginekologiczno-endokrynologiczne, które dotyka około 5-10% kobiet w wieku rozrodczym (najpowszechniejsze w tym okresie zaburzenie hormonalne) i stanowi najczęstszą przyczynę niepłodności żeńskiej.

Przyczyny



Istnieje kilka teorii, które starają się wyjaśnić patogenezę zespołu policystycznych jajników, zaliczamy do nich następujące koncepcje:

A. Nadmierny poziom męskich hormonów płciowych (androgeny, głównie testosteron) zaburza równowagę hormonalną.
B. Zaburzenia osi przysadka-gonady (nadmierne wydzielanie LH) prowadzące do zaburzeń w dojrzewaniu i rozwoju pęcherzyków.
C. Hiperinsulinizm powodujący szereg zmian w jajnikach i zaburzający ich funkcjonowanie (u osób szczególnie predysponowanych).

Objawy



Najbardziej charakterystycznym objawem choroby są zaburzenia miesiączkowania (cykle nieregularne, skąpe, obfite), które mogą prowadzić do niepłodności. Do innych symptomów należą między innymi:

• masywne krwawienia miesięczne
• otyłość centralna typu męskiego
• łojotok, trądzik, hirsutyzm, łysienie typu męskiego

W celu postawienia właściwego rozpoznania lekarz powinien zastosować tzw. kryteria Rotterdamskie (wymagane jest spełnienie 2 z 3):

1. rzadkie owulacje lub brak owulacji;
2. objawy nadmiaru androgenów (kliniczne lub biochemiczne);
3. torbielowate jajniki - co najmniej 12 powiększonych pęcherzyków w jajniku (stwierdzonych w ultrasonografii) lub objętość jajników większa niż 10 cm3 (gdy inne przyczyny PCOS są wykluczone).

Diagnostyka



W celu ustalenia właściwego rozpoznania, lekarz może wykonać dodatkowe badania przybliżające postawienie trafnej diagnozy:

• USG - liczne torbiele w jajnikach o charakterze sznurów pereł, powiększone jajniki >10 cm3;
• badania biochemiczne – hiperinsulinemia, wysokie stężenie testosteronu i androstendionu, stosunek LH/FSH>2 (badanie w 3 dniu cyklu), hipertriglicerydemia, niski poziom HDL, spadek stężenia SHBG.

Leczenie



Pierwszym krokiem jest modyfikacja stylu życia oraz zmiana diety w celu redukcji otyłości towarzyszącej chorobie (hiperinsulinizm łagodzimy stosując doustne leki przeciwcukrzycowe), pacjentka musi być poddawana regularnym kontrolom ginekologicznym (zwiększone ryzyko raka endometrium), często wymagane jest również leczenie niepłodności (clomifen – lek pobudzający owulację).

chirurgia ogólna dwunastnica echokardiografia egzamin specjalizacyjny EMR endoskopia gastroskopia gruczolakorak histerektomia histopatologia implant jelito grube kolonoskopia krwawienie laparoskopia odbytnica okrężnica patomorfologia pes polip przełyk przepuklina rak rak żołądka resekcja specjalizacja lekarska testy pes wrzód żołądek żylaki