mięśniak macicy

Mięśniak macicy




Mięśniak macicy (myoma uteri) – jest najczęściej występującym łagodnym nowotworem macicy. Histologicznie jest to zwykle mięśniak gładkokomórkowy (leiomyoma), ale może również występować jako włókniak (fibroma), czy włókniakomięśniak (fibroleiomyoma). Rzadko występuje pojedyńczo (10%), zwykle jako liczne zmiany o zróżnicowanym wymiarze
i lokalizacji. Najczęściej lokalizuje się na trzonie macicy. Można go spotkać u kobiet
w każdym wieku, choć po menopauzie pojawia się wyraźny spadek występowania zmian.

Podział ze względu na lokalizacje



• mięśniak podsurowiczy (m. subserosum),

• mięśniak śródścienny (m. intramulare),

• mięśniak podśluzówkowy (m. submucosum).

Rzadziej obserwowane postaci to: m. uszypułowany (m. pendulum), m. szyjkowy
(m. cervicale), m. międzywięzadłowy (m. intraligamentare).

Zwiększone ryzyko wystąpienia mięśniaków macicy stwierdzono u kobiet obciążonych wywiadem rodzinnym, u tych które nie rodziły lub niepłodnych, a także pacjentek
z nadwagą.


Objawy i rozpoznanie



• przedłużone, obfite miesiączki (szczególnie m.podśluzówkowe),

• krwawienia międzymiesiączkowe,

• objawy uciskowe (np. ucisk na pęcherz moczowy i częstomocz)

• ból w miednicy mniejszej.

Należy pamiętać, że choroba w części przypadków przebiega bezobjawowo (głównie małe zmiany). Z kolei zależność między mięśniakami macicy a niepłodnością nie została całkowicie potwierdzona.

W rozpoznaniu mięśniaków stosuje się USG przezpochwowe, histeroskopia oraz przezpochwowa sonohisterografia.


Leczenie



Leczenie mięśniaków polega na ich chirurgicznym wyłuszczeniu lub usunięciu macicy
z przydatkami lub bez. Wybór postępowania i technika zabiegu (laparoskopia/operacja klasyczna) zależą od:

• wieku pacjentki,

• rozmiaru, lokalizacji i liczebności mięśniaków,

• deklarowanej chęci zachowania płodności.

Zmniejszenie objętości zmian oraz ustąpienie objawów uzyskuję się również stosując analogi gonadoliberyny (GnRH), jednakże działania niepożądane takiego leczenia wiążą się
z konsekwencjami metabolicznymi hipoestrogenizmu. W zastosowaniu są również metody małoinwazyjne jak np. embolizacja tętnic macicznych.

Każdemu zabiegowi powinno towarzyszyć śródoperacyjne badanie histopatologiczne materiału w celu wykluczenia złośliwego mięsaka macicy (leiomyosarcoma).

anatomia chirurgia ogólna dwunastnica echokardiografia egzamin specjalizacyjny EMR endoskopia gastroskopia gruczolakorak histerektomia histopatologia jelito grube kolonoskopia krwawienie laparoskopia odbytnica okrężnica patomorfologia pes polip przełyk przepuklina rak rak żołądka resekcja specjalizacja lekarska testy pes wrzód żołądek żylaki