zaćma


Zaćma



Zaćma jest chorobą soczewki, która charakteryzuje się występowaniem zmętnień w obrębie tej struktury oka i w rezultacie prowadzi do ślepoty. Jest jedną z najczęstszych przyczyn utraty widzenia u osób powyżej 60 roku życia.

Objawy zaćmy


Objawy u osób dorosłych – w okresie rozwoju choroby dochodzi do stopniowego pogarszania się ostrości widzenia, pojawiają się przymglenia obrazu (w zależności od rodzaju zaćmy), zaburzenia w ocenie odległości, trudności w wykonywaniu codziennych czynności u osób starszych. Występuje jedno- lub obuocznie. Objawy u dzieci – są nieco inne niż w przypadku osób dorosłych. Najbardziej charakterystyczne jest białe zabarwienie źrenicy (leukokoria), w późniejszym okresie rozwoju choroby występować może zez i oczopląs.

Rodzaje zaćmy


Obecne klasyfikacje dzielą zaćmę ze względu na:

a) Pochodzenie – wyróżniamy zaćmę nabytą oraz wrodzoną (dziecięcą); ta pierwsza charakteryzuje się gradacją nasilenia zmian – od zaćmy początkowej (występuje zmętnienie na obwodzie soczewki), poprzez zaawansowaną (zamglenie obejmuje całą soczewkę powodując upośledzenie wzroku), niedojrzałą (okres ślepoty), dojrzałą (okres całkowitego zamglenia), pęczniejącą (pochłanianie wody i pęcznienie), aż do przejrzałem (upłynnienie włókien soczewki, może dojść do zapalenia tkanek wewnętrznych oka i nieodwracalnej ślepoty); zaćma nabyta dzieli się ze względu na lokalizację zmian (zaćma warstwowa, okołojądrowa, jądrowa, całkowita, torebkowa przednia, torebkowa tylna, biegunowa, błoniasta) i występuje już w momencie urodzenia.

b) Przyczynę – tutaj należą takie typy jak:
- zaćma starcza (rozwój związany z wiekiem) - zaćma następowa: cukrzycowa, tężyczkowa, kortyzonowa (po stosowaniu glikokortykosteroidów), galaktozowa - zaćma pourazowa (po kontuzjach, urazach tępych, urazach penetrujących, narażeniu na promieniowanie, pracę w hucie, działanie energii elektrucznej) - zaćma powikłana (wtórna) – występująca jako powikłanie innych chorób oczu (np. jaskry).

Leczenie zaćmy


Leczenie zaćmy podejmowane w zależności od stopnia uszkodzenia wzroku, w przypadku zaćmy wrodzonej powinno być podejmowanie jak najszybciej. Jedyną skuteczną metodą wyleczenia tej choroby jest operacyjne usunięcie zmętniałej soczewki z następowym umieszczeniem nowej (bezsoczewkowość nie pozwala na komfortowe widzenie – brak jest akomodacji oraz pozostaje wysoka nadwzroczność). Najpopularniejszą metodą jest fakoemulsyfikacja (rozdrobnienie i usunięcie starej soczewki bez naruszania torebki tylnej, wszczepienie soczewki wewnątrzgałkowej). Możliwe jest również usunięcie zmętniałej struktury bez rozdrabniania. Zamiast wszczepienia soczewki wewnątrzgałkowej, można również stosować specjalne szkła kontaktowe.

chirurgia ogólna dwunastnica echokardiografia egzamin specjalizacyjny EMR endoskopia gastroskopia gruczolak gruczolakorak histopatologia implant jelito grube kolonoskopia krwawienie laparoskopia laryngologia odbytnica okrężnica patomorfologia pes polip przełyk rak rak żołądka specjalizacja lekarska testy pes wrzód zaćma żołądek żylaki