Operacja sercowej torbieli bąblowcowej

Sercowa torbiel bąblowcowa jest rzadką, ale potencjalnie zagrażającą życiu manifestacją zakażenia echinokokiem, najczęściej wywoływaną przez Echinococcus granulosus. Choć wątroba i płuca są typowymi lokalizacjami, zajęcie serca występuje w mniej niż 2% przypadków, najczęściej w lewej komorze ze względu na jej bogate ukrwienie. Torbiel rośnie powoli i może przez lata pozostawać bezobjawowa, jednak jej powiększanie się może prowadzić do bólu w klatce piersiowej, arytmii, zaburzeń przewodzenia, zatorowości, wysięku osierdziowego, a nawet nagłego zgonu w przypadku pęknięcia. Diagnostyka wymaga zazwyczaj połączenia echokardiografii, tomografii komputerowej i rezonansu magnetycznego w celu określenia anatomii torbieli i jej relacji do kluczowych struktur. Leczenie ostateczne polega na ostrożnym wycięciu chirurgicznym w krążeniu pozaustrojowym w celu zapobiegania pęknięciu i wstrząsowi anafilaktycznemu, z towarzyszącym okołooperacyjnym leczeniem przeciwrobaczym, takim jak albendazol. Wczesne rozpoznanie i terminowe leczenie chirurgiczne są kluczowe dla zapobiegania powikłaniom katastrofalnym i uzyskania pomyślnych wyników.