Pobranie serca i płuc po raz pierwszy podczas trzeciej reoperacji (resternotomii)

Pobranie serca i płuc u pacjenta poddawanego trzeciej lub kolejnej sternotomii stanowi ogromne wyzwanie techniczne ze względu na rozległe, zbite zrosty śródpiersia i zniekształcone płaszczyzny anatomiczne. Ponowne wejście do wcześniej operowanej klatki piersiowej wymaga skrupulatnego, czasochłonnego preparowania na ostro w celu uwolnienia włóknistych zrostów otaczających duże naczynia, natywne jamy serca i drzewo tchawiczo-oskrzelowe, co znacznie zwiększa ryzyko katastrofalnego krwotoku z powodu niezamierzonego uszkodzenia prawej komory lub aorty. Ponadto zaburzona architektura tkanek i zarośnięte przestrzenie osierdziowe utrudniają zastosowanie standardowych strategii izolacji naczyń i kaniulacji, podczas gdy skumulowany uraz niedokrwienny i zmieniona podatność płuc będąca wynikiem wcześniejszych interwencji zwiększają ryzyko ostrej niewydolności przeszczepu, ciężkiego uszkodzenia reperfuzyjnego i opornej na leczenie koagulopatii po odłączeniu od krążenia pozaustrojowego lub normotermicznej perfuzji regionalnej.