Szybkie pobranie serca i kardioplegia ultranasycona tlenem u 4-miesięcznego dawcy w złożonym przypadku

W pediatrycznej transplantacji serca od dawcy po zatrzymaniu krążenia (DCD) protokoły szybkiego pobrania w połączeniu z kardioplegią natlenowaną stanowią kluczową technikę minimalizującą uszkodzenie niedokrwienne i przywracającą żywotność mięśnia sercowego w sercach niemowlęcych. Po obowiązkowym okresie obserwacji zatrzymania krążenia, następującym po wycofaniu terapii podtrzymującej życie, zespoły chirurgiczne wykonują szybką sternotomię i niezwłocznie przepłukują serce dawcy zimną, natlenowaną kardioplegią krwistą - często z użyciem preparatów takich jak kardioplegia del Nido - w celu zatrzymania akcji mięśnia sercowego, schłodzenia tkanki i szybkiego uzupełnienia wewnątrzkomórkowych zasobów ATP wyczerpanych podczas ciepłego niedokrwienia.

W przypadku zastosowania tego podejścia u 4-miesięcznego niemowlęcia-dawcy, szybkie podanie natlenowanego roztworu kardioplegicznego łagodzi uszkodzenie niedokrwienno-reperfuzyjne, przeciwdziała obrzękowi mięśnia sercowego i szybko przywraca czynnościową bioenergetykę. Niezależnie od tego, czy stosuje się go łącznie z ciągłą hipotermiczną natlenowaną perfuzją ex vivo (HOPE), czy ze strategiami konserwacji z ultranatlenowaniem, ten protokół szybkiego pobrania i ukierunkowanej reperfuzji pozwala delikatnemu przeszczepowi niemowlęcemu zachować dobrą czynność obu komór i skutecznie wspierać hemodynamikę biorcy po transplantacji.