Oddanie narządów po endarterektomii płucnej (PTE) i zatrzymaniu krążenia

Doświadczenie profesora Zeraatiana w dziedzinie dawstwa narządów dotyczy też oddania narządów po zgonie sercowym, gdzie wniósł znaczący wkład w rozwój tej krytycznej dziedziny medycyny. Dzięki swoim innowacyjnym technikom i głębokiemu zrozumieniu złożoności dawstwa po zgonie sercowym, profesor Zeraatian był w stanie zmaksymalizować liczbę narządów, które nadały się do przeszczepu. Jego skrupulatne podejście do zarządzania procesem dawstwa narządów, w tym monitorowanie i koordynacja z zespołami medycznymi, doprowadziło do poprawy wyników zarówno dla dawców, jak i biorców. Przełomowa praca profesora Zeraatiana w zakresie dawstwa po zgonie sercowym nie tylko zwiększyła pulę dostępnych narządów, ale także utorowała drogę do bardziej wydajnych i etycznych praktyk w tym ważnym aspekcie oddania narządów. Jego zaangażowanie w  rozwój dziedziny dawstwa narządów po śmierci sercowej podkreśla jego zaangażowanie w ratowanie życia i poprawę jakości opieki zdrowotnej dla wszystkich.