Pobranie i ochrona płuc w procedurze DCD podczas szybkiego pobierania narządów

Aby chronić płuca dawcy podczas procedury szybkiego pobrania w ramach dawstwa po stwierdzeniu zgonu na skutek zatrzymania krążenia (DCD), niezbędna jest skrupulatna sekwencja zachowania fizjologicznego i szybkiej interwencji chirurgicznej. Proces rozpoczyna się od podania ukierunkowanych środków farmakologicznych – takich jak heparyna i leki rozszerzające naczynia krwionośne – przed lub bezpośrednio po odłączeniu terapii podtrzymującej życie, aby zapobiec zakrzepicy mikronaczyniowej i złagodzić niedokrwienne uszkodzenie narządu w tzw. czasie ciepłego niedokrwienia. Podczas krytycznej fazy agonalnej, utrzymanie precyzyjnego zarządzania respiratorem ze zoptymalizowanymi poziomami FiO2 i PEEP pomaga zapobiegać niedodmie i zapadaniu się pęcherzyków płucnych przed stwierdzeniem zatrzymania krążenia. Po upływie wymaganego czasu obserwacji (stand-down period), wykonuje się natychmiastową i szybką sternotomię lub torakotomię, aby umożliwić błyskawiczne chłodzenie miejscowe solą fizjologiczną z lodem oraz antygradacyjną perfuzję płuczącą przy użyciu specjalistycznych płynów konserwujących (takich jak Perfadex Plus). Jednocześnie integracja perfuzji płuc ex vivo (EVLP) lub przenośnych systemów ochrony w normotermii (np. Paragonix LungGuard) po pobraniu odgrywa kluczową rolę w utrzymaniu metabolizmu komórkowego, usuwaniu nagromadzonego obrzęku i umożliwieniu kompleksowej oceny funkcjonalnej przed ostatecznym przeszczepieniem.