Attykoantromastoidektomia z tympanotomią tylną i myringoplastyką ucha lewego

Dokładna przedoperacyjna ocena pacjenta (wywiady uwzględniające wycieki z ucha, niedosłuch, wcześniejsze zabiegi, stan błony bębenkowej, łańcucha kosteczek słuchowych, stanu upowietrznienia wyrostka sutkowego) odgrywa kluczową rolę w zaplanowaniu adekwatnego w danym przypadku leczenia operacyjnego ucha. Duża perforacja w przednio-dolnych kwadrantach błony bębenkowej wymaga zaopatrzenia przeszczepem z powięzi mięśnia skroniowego. Wybierając dostęp i technikę należy mieć na uwadze minimalizację ryzyka wciągnięcia przeszczepu lub wtórnej perforacji.

Cięcie skóry i rozpreparowanie tkanek miękkich za małżowina uszną pozwala na pobranie dużego fragmentu powięzi mięśnia skroniowego oraz uwidocznienie powierzchni wyrostka sutkowego. Po zniesieniu korowej warstwy wyrostka ukazują się prawidłowo powietrzne komórki, podczas attykoantromastoidektomii należy uwidocznić położenie kanału półkolistego bocznego oraz kowadełka. Doskonały dostęp do błony bębenkowej osiąga się po odwarstwieniu i przecięciu skóry tylnej ściany przewodu słuchowego zewnętrznego. W celu przeprowadzenia tympanotomii tylnej należy uwidocznić przebieg nerwu twarzowego oraz struny bębenkowej. Tympanotomia tylna stanowi doskonały dostęp do wszystkich elementów jamy bębenkowej i pozwala na optymalną kontrolę płata podczas zaopatrywania perforacji błony bębenkowej. Nacięcie błony równoległe do pierścienia i brzegu w przedniej części perforacji umożliwi fiksację przeszczepu. Po ułożeniu płata sprawdza się przez tympanotomię tylną, że nie opada on na promontorium.

Operuje i komentuje: Prof. dr hab. n. med. Kazimierz Niemczyk