Pobranie płuca od dawcy z zatorowością płucną i wstecznym płukaniem roztworem Perfadex

Pobranie płuc do transplantacji przebiega według skrupulatnego, wymagającego wyścigu z czasem protokołu w celu zapewnienia żywotności narządu. Najpierw identyfikuje się dawcę i ocenia jego kwalifikowalność, uwzględniając czynniki takie jak natlenowanie, brak zakażenia i brak istotnej choroby płuc. Po potwierdzeniu śmierci mózgu i uzyskaniu zgody zespół chirurgiczny przygotowuje się do pobrania. Na sali operacyjnej dawca jest heparynizowany w celu zapobiegania powstawaniu zakrzepów, a do tętnic płucnych wlewa się zimny roztwór konserwujący (taki jak Perfadex) w celu zminimalizowania uszkodzenia niedokrwiennego. Płuca są starannie wentylowane i wypełniane do optymalnej objętości przed wycięciem en bloc lub jako pojedyncze płuca. Po pobraniu płuca umieszcza się w jałowym, lodowato zimnym roztworze konserwującym i pakuje w wielu warstwach w celu utrzymania niskiej temperatury. W przypadku transportu międzystanowego narząd jest szybko przenoszony do pojemnika transportowego z monitorowaniem temperatury i transportowany drogą lotniczą lub lądową do ośrodka transplantacyjnego biorcy. Koordynacja między zespołami dawcy i biorcy jest kluczowa dla minimalizacji czasu zimnego niedokrwienia, w idealnym przypadku utrzymywanego poniżej sześciu godzin, w celu zapewnienia powodzenia transplantacji.