Postępowanie laparoskopowe u pacjentki z gruczolakomięśniakiem leczącej się z powodu bezpłodności

Pacjentka skarżąca się na dokuczliwe, obfite, bolesne krwawienie miesięczne, posiadająca problem z zajściem w ciążę.

Postawienie odpowiedniej diagnozy nie jest łatwe z powodu współistniejących innych zaburzeń w obrębie miednicy, takich jak mięśniaki, endometrioza, które utrudniają nam powiązać objawy z obecnością gruczolakomięśniaka.
Warto również wspomnieć, że nie istnieje zespół objawów charakterystycznych tylko dla tego rodzaju guza.
W diagnostyce istotne jest połączenie różnych metod rozpoznania (USG, MRI, obraz śródoperacyjny, badanie histopatologiczne).
Guz musi zostać wycięty w sposób dający najlepsze rezultaty, przy czym przy średnicy większej niż 14 cm nie preferuje się już jego wycięcia.
Pacjentka powinna zostać poinformowana o obniżonej płodności po zabiegu.
Operator ma obowiązek zatroszczyć się o dużą skrupulatność podczas szycia, gdyż w przeciwnym razie w trakcie ciąży może dojść do pęknięcia macicy.
Podczas zabiegu wykorzystujemy nożyczki, elektrodę monopolarną bądź szpatułkę.
Hemostaza jest zapewniona dzięki bipolarnej desykacji.
Do szycia stosujemy nić wikrylową nr 1.
Po zabiegu występuje typowy obraz powierzchni nieregularnego cięcia z licznymi małymi torbielkami smolistymi.
Istotne jest również, aby podczas zabiegu dokładnie ocenić wszystkie ściany macicy pod kątem występowania gruczolakomięśniaka.