Reoperacja tętniaka ujścia tętnicy wieńcowej

Naprawa tętniaka ujścia prawej tętnicy wieńcowej (RCA) u pacjenta po wcześniejszej operacji Bentalla wiąże się z wyjątkowymi wyzwaniami technicznymi wynikającymi ze zrostów, zmienionej anatomii opuszki aorty i obecności złożonego konduittu zastawkowo-naczyniowego. Po skrupulatnej resternotomii i ostrożnej preparacji w celu uniknięcia uszkodzenia prawej komory lub drożnych pomostów, uruchamia się krążenie pozaustrojowe - często z dostępu obwodowego przy gęstych zrostach śródpiersiowych. Strategia protekcji mięśnia sercowego musi uwzględniać wcześniejszą reimplantację tętnic wieńcowych. Tętniakowato zmieniony przycisk prawej tętnicy wieńcowej jest ostrożnie mobilizowany od protezy Dacronowej z zachowaniem przepływu dystalnego. W zależności od stopnia degeneracji tkanek opcje naprawcze obejmują: resekcję odcinka tętniaka z bezpośrednią reimplantacją do protezy złożonej, pomostowanie interpozycją z użyciem krótkiego odcinka protezy Dacronowej lub żyły odpiszczelowej, albo pomostowanie aortalno-wieńcowe (CABG) z pomostem z żyły odpiszczelowej do dystalnej prawej tętnicy wieńcowej i przeszycie natywnego ujścia w przypadku kruchości tkanek. Wzmocnienie szwami na podkładkach jest niezbędne dla zapobiegania nawrotowi lub krwawieniu. W przypadku reoperacji planowanie chirurgiczne musi uwzględniać możliwy tętniak rzekomy, zakażenie i konieczność rewizji opuszki aorty. Trwała naprawa wymaga zespolenia bez napięcia, pewnej hemostazy i zachowania perfuzji prawej komory.