Całkowita dekompresja serca podczas obustronnej transplantacji płuc

W celu uzyskania całkowitej dekompresji serca podczas obustronnej transplantacji płuc z zastosowaniem krążenia pozaustrojowego (CPB) lub centralnego żylno-tętniczego pozaustrojowego natleniania membranowego (VA-ECMO), należy wykonać kaniulację centralną przez sternotomię środkową (lub rozszerzoną przednią torakotomię, w zależności od dostępnej ekspozycji), zastosować heparynizację ogólnoustrojową i umieścić kaniulę tętniczą w aorcie wstępującej dla powrotu krwi, uzyskując jednocześnie odpowiedni drenaż żylny poprzez kaniulację obu żył głównych (SVC i IVC) lub kaniulę IVC wraz z kaniulą prawoprzedsionkową w celu izolacji i odciążenia prawej połowy serca. Przecięcie lub odpowietrzenie głównych tętnic płucnych umożliwia szybką dekompresję zarówno prawych, jak i lewych jam serca oraz zapobiega wstecznemu wzrostowi ciśnienia we wszczepionych płucach podczas implantacji. W przypadku zastosowania centralnego VA-ECMO zamiast pełnego krążenia pozaustrojowego, obwód należy skonfigurować dla zapewnienia odpowiedniego drenażu żylnego i zapewnić wystarczający przepływ pompy, aby utrzymać dekompresję jam serca przy zachowaniu fizjologicznego ciśnienia tętniczego. Należy założyć taśmy naczyniowe na żyły główne i w razie potrzeby zacisnąć je pętlą, aby zapobiec recyrkulacji do natywnego serca, monitorować objętości jam serca i dekompresję komorową wzrokowo oraz za pomocą echokardiografii przezprzełykowej (TEE), a w przypadku utrzymującego się rozdęcia dostosować drenaż żylny lub dodać dodatkowe odpowietrzniki. Na koniec należy przeprowadzić staranne odpowietrzenie przed reperfuzją oraz odłączyć lub przekonwertować wspomaganie krążeniowe zgodnie z protokołem instytucjonalnym, gdy zespolenia płucne są zabezpieczone, a funkcja przeszczepu wykazuje odpowiednią wydolność.