Przepuklina rozworowa typu II (okołoprzełykowa)

Przepuklina okołoprzełykowa typu II charakteryzuje się wpuklaniem dna żołądka do śródpiersia przy względnie zachowanej pozycji połączenia przełykowo-żołądkowego poniżej przepony. W odróżnieniu od przepukliny ślizgowej objawy refluksu mogą być minimalne, a znaczenie kliniczne wynika z ryzyka skrętu, uwięźnięcia i zadzierzgnięcia. Postępowanie chirurgiczne obejmuje skrupulatną preparację śródpiersiową w celu pełnej repozycji wpuklającego się żołądka i mobilizacji przełyku. Odpowiednia mobilizacja przełyku jest niezbędna dla uzyskania co najmniej 2-3 cm wewnątrzbrzusznego odcinka przełyku bez napięcia. Całkowite wycięcie worka przepuklinowego i staranne zachowanie pni nerwu błędnego stanowią kluczowe etapy techniczne. Zamknięcie rozworu przełykowego za pomocą pewnej kruroplastyki przywraca anatomię przepony i zapobiega nawrotowi. Fundoplikację, jeśli jest wykonywana, należy przeprowadzić wyłącznie po potwierdzeniu prawidłowego przywrócenia długości przełyku i geometrii rozworu.