Laparoskopowa miotomia Hellera z fundoplikacją Dora w leczeniu achalazji

Achalazja jest zwyrodnieniową chorobą przełyku charakteryzującą się aperystaltyką trzonu przełyku i upośledzoną relaksacją dolnego zwieracza przełyku. Etiologia obejmuje zniszczenie splotu mięśniowego za pośrednictwem limfocytów T i jego zastąpienie tkanką włóknistą, jednak podstawowa przyczyna pozostaje nieznana. Dokładna przyczyna achalazji jest słabo poznana. Badacze podejrzewają, że może ona wynikać z utraty komórek nerwowych w przełyku. Istnieją teorie na ten temat, wskazujące na możliwy udział zakażenia wirusowego lub odpowiedzi autoimmunologicznej. Bardzo rzadko achalazja może być spowodowana odziedziczonym zaburzeniem genetycznym lub zakażeniem. Ponieważ funkcja nerwowa nie może zostać przywrócona, leczenie ma charakter paliatywny, koncentrując się na kontroli objawów i utrzymaniu przełyku jako biernego kanału przepływu. Głównym celem leczenia jest zmniejszenie ciśnienia dolnego zwieracza przełyku przy jednoczesnej minimalizacji refluksu żołądkowo-przełykowego, co osiąga się zazwyczaj laparoskopowo poprzez zmodyfikowaną miotomię Hellera z fundoplikacją Dora.