Gastroplastyka Collisa i hiatoplastyka w krótkim przełyku po chirurgii bariatrycznej

Choroba refluksowa przełyku jest rozpoznawana z niepokojącą częstością po laparoskopowej rękawowej resekcji żołądka. Operacja rewizyjna z konwersją do ominięcia żołądkowego metodą Roux-en-Y nie gwarantuje kontroli refluksu i wiąże się z istotną zachorowalnością. Istnieje potrzeba optymalizacji obiektywnej ścieżki diagnostycznej pacjentów kwalifikowanych do chirurgii bariatrycznej oraz wykonania jednoczesnej naprawy rozworu przełykowego u osób z nieprawidłowym połączeniem przełykowo-żołądkowym i nieprawidłową ekspozycją przełyku na kwas. Rola zabiegów wspomagających (wzmocnienie rozworu, fundoplikacja, magnetyczne wzmocnienie zwieracza) pozostaje kontrowersyjna ze względu na brak obserwacji odległej i standaryzowanego raportowania wyników. Przepukliny rozworu przełykowego są często wykrywane w trakcie operacji bariatrycznej lub innych zabiegów w okolicy rozworu przeponowego. Przepukliny te można rozpoznać, obserwując wgłębienie przed przełykiem lub duży worek przepuklinowy z zawartością. W piśmiennictwie opisano liczne doniesienia o zwiększonej częstości powikłań, w szczególności zgagi, po założeniu regulowanej opaski żołądkowej u pacjentów z przepukliną rozworu przełykowego. Ze względu na ten związek z objawami refluksu żołądkowo-przełykowego wielu autorów zaleca obecnie poszukiwanie i naprawę przepuklin rozworu w trakcie zakładania opaski żołądkowej. Etiologia olbrzymiej przepukliny rozworu przełykowego nie jest w pełni wyjaśniona - istnieją dwa potencjalne mechanizmy: (1) choroba refluksowa przełyku prowadzi do bliznowacenia i skrócenia przełyku z następowym pociąganiem połączenia przełykowo-żołądkowego i przepukliną żołądka; oraz (2) przewlekłe dodatnie ciśnienie na rozwór przeponowy w połączeniu ze skłonnością do przepuklin prowadzi do przemieszczenia żołądka do klatki piersiowej, skutkującego chorobą refluksową. Krótki przełyk i choroba refluksowa przełyku są kluczowymi pojęciami dla zrozumienia patofizjologii olbrzymiej przepukliny rozworu, a ich uwzględnienie jest kluczowe dla właściwego rozwiązania tego problemu. Skuteczna naprawa olbrzymiej przepukliny rozworu wymaga przestrzegania podstawowych zasad naprawy przepuklin (wycięcie worka przepuklinowego, naprawa beznapięciowa), rozpoznania i korekcji krótkiego przełyku oraz prawidłowo wykonanej procedury przeciwrefluksowej. Gastroplastyka Collisa stanowi istotny element laparoskopowej naprawy olbrzymiej przepukliny okołoprzełykowej u pacjentów z utrzymującym się skróceniem przełyku pomimo agresywnej mobilizacji laparoskopowej.