Laparoskopowa miotomia Hellera i fundoplikacja metodą Dora po nieudanym rozszerzeniu balonem

Wielu ekspertów uważa laparoskopową miotomię Hellera za najlepszą metodę leczenia większości pacjentów z nowo zdiagnozowaną achalazją. Najlepszym miejscem do rozpoczęcia miotomii jest około 2 cm powyżej połączenia żołądkowo-przełykowego, gdzie łatwiej jest znaleźć warstwę podśluzówkową. Dla operacji istotna jest długość miotomii. Niektóre zalecenia zalecają miotomię proksymalną o długości od 4 do 8 cm i dystalną od 0,5 do 2 cm, co wiąże się z mniejszą częstością występowania dysfagii i zmniejszeniem ciśnienia spoczynkowego dolnego zwieracza przełyku. Oelschlager i in. wykazali, że zwiększenie dystalnej miotomii żołądka do 3 cm powoduje dalsze zmniejszenie częstości dysfagii i ciśnienia spoczynkowego dolnego zwieracza przełyku, bez związanego z tym wzrostu częstości występowania zgagi, zarzucania treści pokarmowej czy bólu w klatce piersiowej.