Wewnątrzczaszkowa torbiel bąblowcowa

Torbiel bąblowcowa jest larwalną formą tasiemca bąblowcowego (Echinococcus granulosus), albo tasiemca wielojamowego (Echinococcus multilocularis) powodującego bąblowice wielojamową. Pierwsza postać jest bardziej powszechna. Torbiel bąblowcowa występuje najczęściej w wątrobie lub płucach, ale może w rzadkich wypadkach wystąpić także w mózgu. Jest to istotna epidemiologicznie zoonoza szeroko rozpowszechniona na świecie. Przedstawiamy przypadek 46-letniej pacjentki cierpiącej na bóle głowy, ataki padaczkowe i porażenie połowicze lewostronne. W przeprowadzonej diagnostyce obrazowej przy użyciu TK i MRI wykryto pojedynczą torbiel bąblowcową. Torbiel usunięto bez jej uszkodzenia wykorzystując metodę Dowling-Orlando z następczym pooperacyjnym podaniem leku przeciwrobaczego. Wśród różnych opisywanych technik operacyjnych technika Dowlinga jest najbardziej akceptowalna. Jednakże należy zwrócić szczególna uwagę na uniknięcie około peracyjnego uszkodzenia torbieli, co może spowodować późniejsze powikłania i nawrót. Torbiel bąblowcowa w mózgu jest przede wszystkim schorzeniem chirurgicznym wymagającym drobiazgowych i specyficznych umiejętności chirurgicznych. Albendazol i glikokortykosteroidy mogą być używane jako dopełnienie techniki zabiegowej, jednak fakt braku uszkodzenia torbieli podczas jej ewakuacji jest nie do przecenienia.