Schistosoma Mansoni w jelicie ślepym (9 z 9)
Ładowanie odtwarzacza... Odtwarzacz wymaga wtyczki Flash Player
Opis materiału
Rozmieszczenie geograficzne i patofizjologia schistosomatozy odzwierciedla wyjątkowy cykl życiowy pasożyta. Przywry zarażają konkretne gatunki ślimaków słodkowodnych i endemicznych obszarach. Ślimaki wydalają cerkarie - wolnożyjące larwy z rowidlonym ogonem, które żyją w wodzie 48 godzin, kiedy muszą zainfekować człowieka lub inny gatunek ssaka, bo inaczej zginą. Cerkarie przylegają do skóry przy użyciu przyssawek gębowych i brzusznych, następnie wędrują przez skórę do naczyń krwionośnych skóry i po kilku dniach do płuc. Podczas migracji cerkarie ulegają metamorfozie, tracą ogon i glikokaliks, wytwarzając jednocześnie lipidową dwuwarstwę tegumentu, który chroni ją przed mechanizmami obronnymi gospodarza.
Inne filmy tego użytkownika
Wrzody i nadżerki dwunastnicy (2 z 3)
Atlas gastroenterologii
wyświetleń: 5337
Wrzody i nadżerki dwunastnicy (3 z 3)
Atlas gastroenterologii
wyświetleń: 7744
Hiperplazja gruczołów Brunnera (1 z 3)
Atlas gastroenterologii
wyświetleń: 5611
Hiperplazja gruczołów Brunnera (2 z 3)
Atlas gastroenterologii
wyświetleń: 4250
Hiperplazja gruczołów Brunnera (3 z 3)
Atlas gastroenterologii
wyświetleń: 8128