Zespół wątrobowo-nerkowy - przyczyny, patofizjologia, mechanizm

Zespół wątrobowo-nerkowy jest jedną z potencjalnych przyczyn ostrego uszkodzenia nerek w przebiegu ostrej bądź przewlekłej choroby wątroby (takiej jak marskość, alkoholowe zapalenie wątroby, piorunująca niewydolność wątroby). W uszkodzeniach wątroby dochodzi do wzrostu ciśnienia w układzie wrotnym, co prowadzi do zwiększonej syntezy NO w śródbłonku naczyń żylnych. Wydzielany tlenek azotu powoduje rozszerzenie naczyń trzewnych, co zmniejsza całkowity opór naczyniowy, prowadząc do upośledzonej perfuzji narządowej, aktywując układ RAA. W efekcie drastycznie spada ukrwienie nerek, mogące doprowadzić do ostrego uszkodzenia nerek. Ta postać ostrego uszkodzenia nerek cechuje się obniżoną zawartością sodu w moczu i współwystępowaniem z chorobą wątroby. Czynnikami bezpośrednio wywołującymi zespół wątrobowo-nerkowy mogą być inne ostre powikłania nadciśnienia wrotnego np. spontaniczne bakteryjne zapalenie otrzewnej czy krwawienie z żylaków przełyku.