Endoskopowy dostęp zauszny (nacięcie typu facelift) w hemityreoidektomii z powodu łagodnego pojedynczego guzka tarczycy

Chirurgia tarczycy nieustannie ewoluuje, koncentrując się na eliminacji blizn na szyi i związanego z nimi ryzyka nieestetycznego tworzenia keloidów. Opracowano kilka endoskopowych dostępów zdalnych: pachowy, okołobrodawkowy, doustny i zauszny. W niniejszym filmie prezentujemy przypadek 42-letniej kobiety z pojedynczym guzkiem tarczycy o łagodnych cechach w ultrasonografii (TR3) i elastografii (F1), poddanej endoskopowej hemityreoidektomii z dostępu zausznego. Zastosowano procedurę hybrydową łączącą technikę czystej insuflacji (rozpoczynając od wprowadzenia 3 portów wzdłuż planowanej linii nacięcia potylicznego, później połączonych i przekształconych w pojedynczy port) oraz technikę wideo-wspomaganą z otwartą przestrzenią liftingową. Przez to nacięcie ekstrahowany jest duży, patologicznie zmieniony płat tarczycy. Preparacja przebiega w płaszczyźnie podskórnej ku linii środkowej, następnie zbliżając się do płata tarczycy od strony trójkąta szyjnego po naruszeniu głębokiej powięzi szyjnej właściwej w jej stropie. Mobilizację patologicznie zmienionego płata tarczycy osiągnięto poprzez sekwencyjne przecinanie struktur podtrzymujących w kierunku od czaszkowego do ogonowego, z uszczelnianiem i przecinaniem górnej szypuły tarczowo-naczyniowej, cieśni, bocznego więzadła powięziowo-naczyniowego, dolnej szypuły tarczowo-naczyniowej i wreszcie więzadła Berry'ego. Przez cały czas trwania preparacji celowo identyfikowano i zabezpieczano nerwy krtaniowe oraz przytarczyce.