Wariant unaczynienia pęcherzyka żółciowego - podwójna tętnica pęcherzykowa

Zamiast klasycznej pojedynczej tętnicy pęcherzykowej, odchodzącej zazwyczaj od prawej tętnicy wątrobowej, niekiedy zaopatrzenie pęcherzyka żółciowego zapewniają dwie odrębne tętnice pęcherzykowe. Zdwojenie to może manifestować się na kilka sposobów. Obie tętnice mogą odchodzić od prawej tętnicy wątrobowej jako oddzielne gałęzie dochodzące do pęcherzyka żółciowego, określane niekiedy jako tętnice pęcherzykowe równoległe. Inny wariant obejmuje jedną tętnicę pęcherzykową odchodzącą od prawej tętnicy wątrobowej, a drugą od innego źródła, takiego jak tętnica żołądkowo-dwunastnicza, tętnica wątrobowa wspólna, a nawet, choć rzadko, tętnica krezkowa górna. Miejsce wejścia do pęcherzyka żółciowego również może być zmienne: obie mogą wchodzić przez trójkąt Calota lub jedna może wchodzić bezpośrednio do trzonu pęcherzyka, omijając trójkąt. Znaczenie kliniczne tego wariantu anatomicznego ma przede wszystkim charakter chirurgiczny. Podczas cholecystektomii, szczególnie laparoskopowej, nieidentyfikacja i niepodwiązanie obu tętnic pęcherzykowych może prowadzić do poważnego krwawienia, potencjalnego uszkodzenia dróg żółciowych wskutek błędnej identyfikacji struktur podczas krwotoku, a nawet konwersji do operacji otwartej. Przedoperacyjne badania obrazowe, takie jak angiografia TK lub angiografia MR, mogą niekiedy ujawnić podwójną tętnicę pęcherzykową, pozwalając chirurgowi na odpowiednie zaplanowanie zabiegu. Jednak badania te nie zawsze są jednoznaczne, a śródoperacyjna czujność i skrupulatna preparacja pozostają kluczowe dla bezpiecznej i skutecznej cholecystektomii u pacjentów z tym wariantem anatomicznym.