Zabieg Lewis'a - wycięcie przełyku z dostępu przez klatkę piersiową

Połączenie laparotomii z prawą torakotomią w celu resekcji raka przełyku zaproponowano w 1946 r. w Royal College of Surgery 'Hunterean Lecture przez Ivora Lewisa. Jak początkowo opisano wycięcie przełyku sposobem Ivora Lewisa było procedurą dwuetapową. Pierwszy etap polegał na laparotomii i mobilizacji żołądka, a drugi etap odbywał się od 10 do 15 dni później - została wykonywana prawostronna torakotomia, resekcja przełyku oraz zespolenie przełykowo-żołądkowe. Operacja ta zakończyła się sukcesem u pięciu z siedmiu pacjentów, co było ogromnym wyczynem na ówczesne czasy. Z biegiem czasu powyższy dwuetapowy zabieg przekształcono w jedną procedurę. Wycięcie przełyku metodą Ivor Lewisa jest odpowiednie do resekcji nowotworów dystalnego odcinka przełyku oraz połączenia żołądkowo-przełykowego. Resekcja przełyku sp. Ivor Lewisa jest także wybierana do leczenia operacyjnego raków T2N0 i T3N0 lub zmian chorobowych po terapii indukcyjnej zlokalizowanej w okolicy ostrogi tchawicy. Uważa się, że również wczesne nowotwory T1 i dysplazja Barretta są również odpowiednie dla tego zabiegu.