Całkowity rozszczep tchawiczo-przełykowy oraz ciało obce przełyku i żołądka

Dwa wykłady prowadzone przez Prof. Dariusza Patkowskiego z zakresu chirurgii dziecięcej: Całkowity rozszczep tchawiczo-przełykowy – prezentacja przypadku oraz Ciało obce przełyku i żołądka – nietypowy przebieg kliniczny.

Przypadek 1:

Noworodek z CII PII urodzony cięciem cesarskim w 38HBD, przekazany został do Kliniki z podejrzeniem przetoki tchawiczo-przełykowej. U matki w okresie ciąży wystąpiło wielowodzie, które wymagało wielokrotnego odbarczania. Badania prenatalne USG sugerowały zarośnięcie przełyku, które wykluczono po urodzeniu dziecka. Jednak z powodu narasta jących zaburzeń oddychania wykonano badanie RTG z kontrastem na podstawie którego wysunięto podejrzenie przetoki tchawiczo-przełykowej. W wykonanej bronchoskopii diagnostycznej
stwierdzono całkowity rozszczep krtaniowo-tchawiczo-przełykowy sięga jący od poziomu krtani do wysokości podziału tchawicy na oskrzela główne. Złożoność wady spowodowała konieczność udziału w leczeniu zespółu specjalistów obejmujących anestezjologów, chirurgów dziecięcych, laryngologa, kardiochirurga, torakochirurga. W 5 dobie życia wykonano u dziecka w krążeniu pozaustrojowym z dostępu przez przednią ścianę krtani i tchawicy rekonstrukcję krtani, tchawicy i przełyku, a w 15 dobie założono enterostomię odżywczą. Wykonane bada-
nia endoskopowe potwierdziły wygo jenie zrekonstruowanych struktur. Dominującym problemem w okresie pooperacyjnym były ob jawy tracheomalacji oraz zaburzenia połykania. Dziecko początkowo prowadzone było na respiratorze, następnie pozostawało na oddechu własnym odżywiane przez enterostomię. Przez cały okres leczenia wymagało pobytu w szpitalu. W 61 dniu życia doszło do perforacji jelita cienkiego końcem drenu enterostomijnego, co doprowadziło do ciężkiego zapalenia otrzewnej. Pomimo podjętego leczenia operacyjnego dziecko
zmarło wśród ob jawów posocznicy.

Przypadek 2:

3,5 letnia dziewczynka przyjęta została do Kliniki w ramach ostrego dyżuru z powodu połknięcia przed trzema dniami kilku niewielkich
magnesów. W wykonanych w kolejnych dniach badaniach radiologicznych ciało obce utrzymywało się stale w obrębie wpustu żołądka przy
braku ob jawów klinicznych i dobrym stanie ogólnym dziecka. Z powodu niezmiennego położenia ciała obcego dziewczynkę zakwalifikowano
do badania endoskopowego w znieczuleniu ogólnym. Podczas zabiegu uwidoczniono ciało obce, którego położenie sugerowało przebicie wpustu w kierunku dna żołądka. Za pomocą pętli uchwycono i usunięto widoczne w obrębie dna żołądka ciało obce. Po ponownym wprowadzeniu endoskopu do przełyku uwidoczniono tkwiący nadal w obrębie śluzówki wpustu fragment ciała obcego, który usunięto na zewnątrz wykorzystując jego właściwości magnetyczne. Retrospektywna analiza pozwoliła ustalić mechanizm prowadzący do powstania nietypowego obrazu endoskopowego. Dziewczynka połknęła kilka magnesów w odstępie czasowym.Część magnesów znajdujących się w żołądku przyciągnięta została przez magnesy zna jdujące się w obrębie wpustu, co doprowadziło do ich połączenia poprzez ścianę wpustu i dna żołądka.