Spożywanie miodu wpływa pozytywnie na kości

iStock_000015704019XSmallBadania naukowców opublikowane w BioMed Research International powierdzają, że spożywanie miodu oraz wykonywanie ćwiczeń fizycznych może przyczynić się do poprawy jakości tkanki kostnej. Miód może nasilać efekt ćwiczeń.

Miód posiada wiele właściwości, które były i nadal są wykorzystywane, zarówno przy przyrządzaniu potraw, jak i w leczeniu. Dobroczynny wpływ miodu sprawia, że substancje wchodzące w jego skład są coraz częściej badane (1). Określa się zarówno rolę miodu ogólnie, jak również wpływ przyjmowanych z nim poszczególnych związków. Narastające wraz ze starzeniem się społeczenstwa zagrożenie osteoporozą oraz złamaniami w obrębie stawu biodrowego sprawiło, że obiektem zainteresowania naukowców stał się wpływ miodu na tkankę kostną (2).

Badacze przebadali szczury uprzednio podzielone na kilka grup, w których m.in. zwierzęta: przyjmowały miód i wykonywały ćwiczenia; karmiono je miodem, lecz nie wykonywały ćwiczeń; otrzymywały jedynie standadowe pożywienie i nie wykonywały ćwiczeń oraz wykonywały ćwiczenia i żywiły się standardowym pokarmem. Trzy grupy zwierzęt obserwowano przez 8 tygodni, a cztery pozostałe przez 16 tygodni. W każdej grupie znajdowało się po 12 zwierząt. W odpowiedniej grupie szczurom podawano miód każdego dnia w dawce 1g/kg masy ciała.

Po uśmierceniu zwierząt otrzymano wyniki badań, w których stwierdzono, że kości stają się bardziej wytrzymałe po wykonywaniu ćwiczeń fizycznych obciążających kości kończyn dolnych. W przypadku badanych zwierząt oceniano wpływ skakania. Szczury wykonywały po 40 podskoków na dzień przez 5 dni w każdym tygodniu badania. W porównaniu do szczurów, które ćwiczyły, u szczurów nie wykonujących ćwiczeń stwierdzono przy pomocy badania wytrzymałościowego i badania mikromografem komputerowym mniejszą gęstość mineralną kości piszczelowej, mniejszą objętość kości korowej oraz mniejszą wytrzymałość na złamania. Z kolei u szczurów, które ćwiczyły i żywiły się miodem, parametry kostne były zdecydowanie lepsze niż w przypadku wykonywania ćwiczeń i standardowego odżywiania się oraz lepsze w stosunku do grupy, w której nie wykonywano ćwiczeń i jedynie podawano miód. Co ciekawe nie wykazano różnic między grupą szczurów, która nie wykonywała ćwiczeń i żywiła się miodem, a grupą szczurów, która także nie wykonywała ćwiczeń, lecz spożywała standardowy pokarm. Nawet gdy zwierzęta wykonywały ćwiczenia przez 8 tygodni i żywiły się miodem, a przez nastepne 8 tygodni nie ćwiczyły i stosowano u nich standardową dietę, to dobroczynny efekt miodu przyczynił się do utrzymania lepszych parametrów kostnych.

Przytoczone wyniki badań sugerują, że wpływ miodu na tkankę kostną może być pozytywny jedynie w przypadku jednoczesnego wykonywania ćwiczeń. Efekt ćwiczeń wpływających na tkankę kostną może być znacznie stymulowany przez spożycie miodu. Przypuszcza się, że uzyskany wynik może mieć związek z tym, że miód przyczynia się do zwiększonego wchłaniania wapnia z jelit (3). Sugeruje się także, że miód może zawierać inne substancje o działaniu podnoszącym jakość kości, takie jak: witaminy D, K oraz flawonoidy (4). Działanie flawonoidów może nabrać znaczenia w głównej mierze, gdy wzrośnie zapotrzebowanie kości na wapń, do czego predysponuje zwiększony wysiłek fizyczny.

Naukowcy podsumowują swoje badanie, twierdząc, że ich wyniki mogą posłużyć do dalszych badań, w których określi się wpływ miodu i wysiłku fizycznego u ludzi. Ponadto pozytywny jest fakt, że spożywanie miodu nie spowodowało żadnych efektów ubocznych, w tym znacznego wzrostu wagi.

Autorzy: Jerzy Bednarski, Krzysztof Grzechnik. Marta Misztal

Źródło:
1. S. Al-Waili, “Effects of daily consumption of honey solution on hematological indices and blood levels of minerals and enzymes in normal individuals,”Journal of Medicinal Food,vol. 6, no. 2, pp. 135–140, 2003.
2. Tavafzadeh SS, Ooi FK, Chen CK, Sulaiman SA, Hung LK. Bone Mechanical Properties and Mineral Density in Response to Cessation of Jumping Exercise and Honey Supplementation in Young Female Rats. Biomed Res Int. 2015;2015:938782. doi: 10.1155/2015/938782. Epub 2015 Jun 15.N.
3. M. W. Ariefdjohan, B. R. Martin, P. J. Lachcik, and C. M. Weaver, “Acute and chronic effects of honey and its carbohydrate constituents on calcium absorption in rats,”Journal of Agricultural and Food Chemistry,vol.56,no.8,pp.2649–2654,200
4. A. Wattel, S. Kamel, R. Mentaverri et al., “Potent inhibitory effect of naturally occurring flavonoids quercetin and kaempferol on in vitro osteoclastic bone resorption,”Biochemical Pharmacology,vol.65,no.1,pp.35–42,2003.


Chcesz wiedzieć więcej? Obejrzyj na MEDtube.pl: Złamanie końca dalszego kości promieniowej

Brak komentarzy.

Odpowiedz

(required)

(required)

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.