Spożycie magnezu ma wpływ na częstość zachorowań na depresję

Depresja jest jednym z głównych światowych problemów zdrowia publicznego. Jej etiologia nie została do chwili obecnej do końca wyjaśniona. Z punktu widzenia psychiatrycznego depresją nazywamy pojęcie odnoszące się do zespołów objawów depresyjnych występujących w przebiegu chorób afektywnych. Zespoły te objawiają się głównie obniżeniem nastroju (smutkiem, przygnębieniem, niską samooceną, pesymizmem, u części pacjentów myślami samobójczymi) oraz anhedonią, obniżeniem napędu psychoruchowego, zaburzeniem rytmu dobowego. Przez lata badano wpływ różnych czynników na częstość występownia depresji natomiast ocenie wpływu diety czy suplementacji określonych makro i mikroelementów na ryzyko jej wystąpienia poświęcano niewiele uwagi. Obecne opracowanie skupia się na ocenie wpływu magnezu na stopień ryzyka wystąpienia depresji.<

Rolę magnezu w zaburzeniach psychiatrycznych zaczęto brać pod uwagę w momencie udowodnienia, iż odgrywa on istotną rolę w neurotransmisji, a także wpływa na płynność błon neuronalnych. Naukowcy z University of Eastern Finland, Institute of Clinical Medicine przez 20 lata badali jego wpływ na częstość występowania depresji.

Do badań zakwalifikowano 2320 mężczyzn pomiędzy 41 a 62 rokiem życia, ze zdiagnozowaną (obecną lub przebytą) chorobą sercowo-naczyniową na przykład: przebyty zawał serca, dusznica bolesna, kardiomiopatia, przebyty udaru mózgu bądź niewydolność krążenia. Uczestnikom oceniono spożycie magnezu i cynku oraz innych składników mineralnych na podstawie 4-dniowego monitorowana ich przeciętnej diety. Wyniki spożycia magnezu podzielono na trzy tercyle. Za pomocą kilku kwestionariuszy określono BMI, status materialny, stopień edukacji, status palenia (nie palący, były palacz, palący obecnie), spożycie alkoholu (g/tydzień), aktywność fizyczną (kcal/dobę) oraz całkowity dobowy wydatek energetyczny (kcal/dobę). Historię chorób sercowo-naczyniowych oraz historię cukrzycy oceniono za pomocą testu zgodności chi-kwadrat z kolei związek między występowaniem depresji a tercylem magnezu została oszacowana za pomocą modelu Coxa, w odniesieniu do wszystkich zmiennych.

Aby wykazać związek pomiędzy spożyciem magnezu a częstością występowania depresji opracowano 3 modele statystyczne na podstawie wybranych zmiennych. W pierwszym modelu wzięto pod uwagę tylko wiek, w drugim wiek i dodatkowo status materialny, stan cywilny, spożycie alkoholu, status palenia, aktywność fizyczną, BMI, historię cukrzycy, chorób sercowo-naczyniowych oraz chorób psychicznych. W modelu 3 uwzględniono wszystkie poprzednie parametry a dodatkowo też spożycie cynku, witamin z grupy B, witaminy C oraz błonnika. We wszystkich modelach zaobserwowano istotną statystycznie odwrotną zależność pomiędzy spożyciem magnezu a ryzykiem depresji.

Wyniki badań wskazują, iż spożycie magnezu zmniejsza ryzyko wystąpienia depresji. Zaletą powyższych badań była długotrwała obserwacja (20 letnia) efektów suplementacji magnezem uczestników badania. Ponadto wzięto pod uwagę szereg czynników mogących pośrednio wpływać na ilość pierwiastka w organizmie a tym samym zwiększać ryzyko uzyskania wyników fałszywych. Do ograniczeń badania można zaliczyć fakt, iż zostało ono wykonane jedynie na mężczyznach w średnim wieku tak więc wyników nie można uogólnić do osób w innej grupie wiekowej oraz kobiet.

Podsumowując, powyższe badania wskazują istotny wpływ magnezu na ryzyko rozwoju depresji. Co więcej, odpowiednia jego suplementacja może mieć w pewnym stopniu działanie prewencyjne. Odkrycie to może być istotnym krokiem w zmianie sposobu leczenia i zapobieganiu depresji.

Autorzy: Katarzyna Godzisz, Hubert Opaliński, Michał Godzisz

Źródła:
1) Teymoor Yary , Soili M. Lehto , Tommi Tolmunen Dietary magnesium intake and the incidence of depression: A 20-year follow-up study Journal of Affective Disorders 193 (2016) 94–98
2) Banki et al., 1985 C.M. Banki, M. Vojnik, Z. Papp, K.Z. Balla, M. Arató Cerebrospinal fluid magnesium and calcium related to amine metabolites, diagnosis, and suicide attempts Biol. Psychiatry, 20 (2) (1985), pp. 163–171
3) Bo, S., Durazzo, M., Guidi, S., Carello, M., Sacerdote, C., Silli, B., Pagano, G., 2006. Dietary magnesium and fiber intakes and inflammatory and metabolic indicators in middle-aged subjects from a population-based cohort. Am. J. Clin. Nutr. 84 (5), 1062–1069 (doi:84/5/1062 [pii]).
4) Del Gobbo, L.C., Elin, R.J., Poirier, P., Egeland, G.M., 2012. Serum magnesium: a biomarker of cardiovascular risk revisited? Magnes. Res. 25 (2), 49–53.
5) Derom, M.L., Martinez-Gonzalez, M.A., Sayon-Orea Mdel, C., Bes-Rastrollo, M., Beunza, J.J., Sanchez-Villegas, A., 2012. Magnesium intake is not related to depression risk in Spanish university graduates. J. Nutr. 142 (6), 1053–1059.


Chcesz wiedzieć więcej? Obejrzyj na MEDtube.pl: Uszkodzenia mózgu – podsumowanie

Brak komentarzy.

Odpowiedz

(required)

(required)

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.