Pacjenci z depresją mają mniejszego hipokampa

iStock_000016507590XSmallPrzeprowadzono międzynarodowe badania, w których porównano objętość struktur mózgowych u osób zdrowych, z tymi cierpiącymi na depresję. Okazało się, że osoby chore mają mniejszego hipokampa.

Szacuje się, że co 6 osobę dotyka depresja. Charakteryzuje się zmianami nastroju, drażliwością, brakiem chęci do życia. Tym stanom towarzyszą zaburzenia snu, apetytu, popędu seksualnego, zaparcia, utrata odczuwania przyjemności związana z wykonywaną pracy, czy kontaktami z przyjaciółmi, myśli samobójcze, płaczliwość, spowolnienie reakcji. Aby zdiagnozować depresję taki stan musi utrzymywać się minimum przez 2 tygodnie.

Hipokamp jest strukturą leżącą w płacie skroniowym mózgu. Odpowiada m.in. za konsolidację, czyli przenoszenie informacji z pamięci krótkotrwałej do długotrwałej, ich utrwalanie oraz orientację w przestrzeni. Nazwa pochodzi z języka greckiego, w którym hipokamp oznacza ‘’konik morski’’, jest to związane z kształtem tej struktury.

Grupa naukowców ENIGMA z Uniwersytetu w Sydney odpowiedzialna za badania przeanalizowała wyniki rezonansu magnetycznego głowy blisko 9000 pacjentów z 15 baz danych Europy, Stanów Zjednoczonych i Australii. 7199 osób było zdrowych, natomiast 1728 chorowało na depresję.

Na podstawie wyników przeprowadzonej analizy naukowcy doszli do dwóch ważnych wniosków; osoby z depresją mają mniejszego hipokampa, z takimi przypadkami mamy do czynienia znacznie częściej u osób z nawracającą depresją. Osoby te stanowiły 65% wszystkich chorych ze zmniejszonym hipokampem.

Innym ciekawym wnioskiem, jest fakt, że mniejszy hipokamp częściej dotyczy osób z depresją wykrytą poniżej 21 roku życia, co może być zwiastunem jej nawracającego przebiegu, co wg naukowców podkreśla jeszcze wyraźniej potrzebę leczenia depresji we wczesnych stadiach zwłaszcza u młodzieży i młodych dorosłych. Co więcej, 34% osób, którzy mięli tylko 1 epizod depresji w życiu, mięli wielkość hipokampa porównywalną z osobami zdrowymi.

Podsumowując wyniki badań Jim Lagopoulos z Instytutu Badania Mózgu i Umysłu z Australii stwierdził, że mamy wciąż za mało badań dotyczących większych populacji osób z depresją, co znacząco ogranicza wiedzę na temat tej choroby. Ponadto badacz zauważył, że równie ważne są badania, które pozwolą śledzić zmiany wielkości hipokampa w czasie trwania depresji, co może pomóc rozstrzygnąć, czy nieprawidłowości w hipokampie są czynnikiem podatności na depresję, czy może przewlekły stres powoduje jego destrukcję lub oba czynniki mają znaczenie.

Autorzy: Katarzyna Gałaszkiewicz, Klaudia Zyzak, Agata Zwierz

Źródła:
1. Kessler RC, Berglund P, Demler O, et al. The epidemiology of major depressive disorder: results from the National Comorbidity Survey Replication (NCS-R). JAMA 2003;289:3095-105.
2. Van Praag H. Monoamine precursors in depression: present state and prospects. In: Zohar J, Belmaker RH, eds. Treating resistant depression. New York: PMA Publishing, 1987:279-306
3. Subcortical brain alterations in major depressive disorder: findings from the ENIGMA major depressive disorder working group, L Schmaal et al.,Molecular Psychiatry, doi:10.1038/mp.2015.69, published online 30 June 2015.
4. Brain structural and functional abnormalities in mood disorders: implications for neurocircuitry models of depression, Wayne C. Drevets, Joseph L. Price, Maura L. Furey; 13 Aug 2008.

Chcesz wiedzieć więcej? Obejrzyj na MEDtube.pl: Niedokonany zwrot hipokampa – malrotacja – RM głowy

Brak komentarzy.

Odpowiedz

(required)

(required)

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.