Szczepionka przeciw gruźlicy hamuje aktywność stwardnienia rozsianego

iStock_000001567765XSmallBadacze z Sapienza University of Rome podają, że szczepionka przeciw gruźlicy (Bacillus Calmette-Guerin – BCG) podana po wystąpieniu pierwszych symptomów stwardnienia rozsianego może zahamować postęp choroby.

Stwardnienie rozsiane (sclerosis multiplex – SM) jest najczęstszą chorobą ośrodkowego układu nerwowego o podłożu zapalno – demielinizacyjnym. Uszkodzeniu ulegają osłonki mielinowe i aksony komórek nerwowych mózgu i rdzenia kręgowego. Schorzenie to charakteryzuje się postępującym przebiegiem z okresami rzutów i remisji. Przyjmuje się, że przyczyną procesu patologicznego jest reakcja autoimmunologiczna rozwijająca się u osób genetycznie predysponowanych przy współistnieniu niekorzystnych czynników środowiskowych.
Do pierwszych symptomów stwardnienia rozsianego należą zaburzenia widzenia (wynikające z pozagałkowego zapalenia nerwu wzrokowego), parestezje i zaburzenia równowagi.
Stwardnienie rozsiane klinicznie rozpoznaje się przy stwierdzeniu dwóch lub więcej rzutów choroby i wystąpieniu objawów klinicznych wskazujących na zmiany w dwóch okolicach układu nerwowego.

Badania doktora Ristoriego i jego zespołu miały na celu analizę skutków podania szczepionki BCG pacjentom z pierwszymi symptomami stwardnienia rozsianego.

Do eksperymentu włączono 82 pacjentów, z czego 73 ukończyło testy. Losowo wytypowane 33 osoby otrzymały dawkę szczepionki, pozostałe 40 – placebo. Po 6 miesiącach w obydwu grupach rozpoczęto leczenie interferonem β-1a przez 12 miesięcy, a następnie – w zależności od decyzji lekarza prowadzącego, leczenie modyfikujące przebieg choroby (DMT) trwające do 60 miesięcy. Efektywność terapii monitorowana była comiesięcznym badaniem MRI.

Przez pierwsze 6 miesięcy liczba narastających dolegliwości była wyraźnie mniejsza w grupie pacjentów, którzy otrzymali szczepionkę. W 6, 12 i 18 miesiącu w badaniach obrazowych tej grupy chorych wykryto mniej ognisk T1-zależnych (wzmacniających się po podaniu gadolinowego środka cieniującego, świadczących o świeżych zmianach demielinizacyjnych). Po 60 miesiącach obserwacji stwierdzono, że najmniejsze ryzyko progresu choroby wystąpiło po zastosowaniu szczepionki i leczenia modyfikującego. Pacjenci, którzy otrzymali dawkę szczepionki rzadziej wymagali terapii DMT.

Zastosowana w badaniach szczepionka BCG zawiera żywy, atenuowany szczep prątka Mycobacterium bovis. Wiadomym jest, że infekcja może sprzyjać wystąpieniu rzutu choroby. Dlaczego więc w tym przypadku, podanie żywego patogenu nie szkodzi, a wręcz przeciwnie – może być pomocne?

Z opisywanych w piśmiennictwie obserwacji wynika, że powszechne stosowanie antybiotykoterapii i usilne unikanie infekcji w latach młodości, może poskutkować zwiększonym ryzykiem wystąpienia chorób autoimmunologicznych w przyszłości.

Naukowcy upatrują się przyczyny tego zjawiska w naturalnym pobudzeniu układu immunologicznego, które może hamować reakcje autoimmunologiczne. Jednak dokładne działanie terapeutyczne szczepionki BCG w leczeniu SM pozostaje niewyjaśnione.

Badacze z Sapienza University of Rome zaznaczają, że ich eksperyment musi zostać przeprowadzony na większej grupie pacjentów. Jeśli testy przebiegną pomyślnie, to nowatorskie rozwiązanie może być nadzieją dla tysięcy chorych młodych ludzi.

Autorzy: Julia Rudnicka, Anna Kozioł

Źródło:
1. Ristori G, Romano S,et.al, Effects of Bacille Calmette-Guerin after the first demyelinating event in the CNS. Neurology. 2013 Dec 4.
2. Bourdette D, Naismith RT, BCG vaccine for clinically isolated syndrome and MS: Infections and protective immunity. Neurology. 2013 Dec 4.
3. http://www.bbc.co.uk/news/health-25207033
4. Kozubski W., Liberski P. Neurologia, PZWL 2008.

Chcesz wiedzieć więcej? Obejrzyj na MEDtube.pl: Węzły chłonne – pylica węglowa, gruźlica

Brak komentarzy.

Odpowiedz

(required)

(required)

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.