Inhibitory PD-1 w terapii onkologicznej

PD-1 jest receptorem, który poprzez różnorodne procesy metaboliczne prowadzi do dezaktywacji komórek T. W terapii onkologicznej, jednym z nowych, obiecujących leków jest BMS-936558, przeciwciało skierowane przeciw receptorom PD-1. Efektywność nowej terapii została udowodniona w dużych, randomizowanych badaniach, w przypadku raka nerki, raka nie-drobnokomórkowego płuca i czerniaka. Obecnie lek ten znajduje się w drugiej fazie badań klinicznych (leczenie raka jasnokomórkowego nerki).

PD-1 (programmed cell death 1 receptor) są receptorami, które hamują aktywację komórek T. Ma to kluczową rolę w procesach immunologicznych, ale może też hamować odpowiedź przeciwnowotworową i przeciwwirusową komórek T. Sposób oddziaływania receptorów PD-1 na procesy metaboliczne nie został jeszcze dokładnie poznany. Blokada receptorów PD-1 eksprymowanych przez komórki T może pomóc w poprawieniu sprawności immunologicznej organizmu.

Przeciwciałem, które w sposób specyficzny blokuje receptor PD-1 jest BMS-936558.
Przeprowadzono badania [1] nad wpływem przeciwciała anty-PD-1, a możliwościami leczenia nowotworów. Do terapii zakwalifikowano pacjentów cierpiących na nowotwór nerki, raka płuca (rak nie-drobnokomórkowy), raka prostaty opornego na leczenie operacyjne, zaawansowaną postać czerniaka oraz raka okrężnicy i odbytnicy. Badania przeprowadzono na grupie 296 pacjentów. Przeciwciało anty-PD-1 podawano co 2 tygodnie, w dawce pomiędzy 0,1 a 10,0 mg na kilogram masy ciała. Pacjentów oceniano po każdym 8-tygodniowym cyklu. Punktem końcowym badania była progresja choroby lub całkowita odpowiedź na leczenie. Do tego czasu niektórzy pacjenci otrzymali nawet do 12 cyklów terapii.

Wyniki stosowanego leku mogły zostać ocenione u 236 pacjentów. Odpowiedź (całkowitą lub częściową) zanotowano w przypadku chorych cierpiących na raka nie-drobnokomórkowego płuca, czerniaka oraz raka nerki. Zaobserwowano skumulowany wskaźnik odpowiedzi na poziomie 18 % w przypadku pacjentów z nie-drobnokomórkowym nowotworem płuca (14 z 76 pacjentów), 28% wśród pacjentów z czerniakiem (26 z 94 osób biorących udział w badaniu) i 27% u pacjentów z rakiem nerki (9 z 33 pacjentów). W większości przypadków odpowiedź kliniczna trwała ponad rok. U 14 % pacjentów zanotowano efekty uboczne 3 i 4 stopnia, w 3 przypadkach doszło do śmierci z powodu toksycznego wpływu na płuca.

Aby lepiej poznać rolę PD-1 w regulacji ścieżek metabolicznych przeprowadzono analizy immunohistochemiczne na próbkach histologicznych otrzymanych od 42 pacjentów. U żadnego z chorych bez receptora PD-1 nie stwierdzono odpowiedzi na zastosowane leczenie. U 36% pacjentów eksprymujących receptor PD-1 zaobserwowano pozytywną odpowiedź na terapię.

Wstępne wyniki sugerują korelację między ekspresją receptora PD-1 a odpowiedzią na leczenie. Pozytywną odpowiedź na podanie przeciwciała zauważono w przypadku jednego na czterech/pięciu pacjentów. Poprawę zaobserwowano jedynie w przypadku raka nie-drobnokomórkowego płuca, czerniaka czy raka nerki. Efekty uboczne nie wykluczają w przyszłości zastosowania BMS-936558 na szerszą skalę. Rezultaty wyżej przedstawionej terapii są obiecujące, należy jednak przeprowadzić dalsze badania nad lekiem.

Obecnie podejmuje się także próby zastosowania BMS-936558 w przypadkach zaawansowanego/metastatycznego raka jasnokomórkowego nerki (RCC) [5]. Na dzień dzisiejszy, lek znajduje się w drugiej fazie badań klinicznych. Poprawę ocenia się za pomocą radiograficznych obrazów guza i poprzez zbieranie danych o zgonach osób biorących udział w programie. Przez pierwszy rok terapii, guza ocenia się po każdych 6 tygodniach, później co 3 miesiące.

Do badań zostały zakwalifikowane osoby z histologicznym rozpoznaniem raka jasnokomórkowego nerki, poprzednio leczone lekiem anty-angiogenetycznym, które nie miały wcześniej więcej niż 3 cykle chemioterapii dla lokalnych nowotworów czy przerzutów. Osoby biorące udział w badaniu nie mogły mieć żadnych autoimmunologicznych chorób (obecnie ani przeszłości).

Wyniki badań nie są jeszcze znane, wstępne rezultaty zostaną udostępnione w listopadzie 2012 roku.

Obecnie przeciwciało anty-PD-1 wydaje się być obiecującą formą terapii w onkologii. Lek ten stosowany jest głównie w przypadku raka jasnokomórkowego nerki, który odpowiada dobrze na terapię immunologiczną. BMS-936558 znajduje się w drugiej fazie badań klinicznych, a jego działanie musi być jeszcze dokładniej ocenione.



Autor: Magdalena Mroczek


Źródło:
1.N Engl J Med. 2012 Jun 28;366(26):2443-54. Epub 2012 Jun 2. Safety, activity, and immune correlates of anti-PD-1 antibody in cancer.Topalian SL i współ. 2011 Sep 1;9(9):1011-8.
2.Role of immunotherapy for renal cell cancer in 2011.
George S, Pili R, Carducci MA, Kim JJ. Cell Cycle. 2012 Oct 3;11(23). [Epub ahead of print]
3.PD-1 inhibits T cell proliferation by upregulating p27 and p15 and suppressing Cdc25A.
Patsoukis N, Sari D, Boussiotis VA.
4.http://www.futuremedicine.com/doi/book/10.2217/9781780840024
5.http://clinicaltrials.gov/show/NCT01354431



Chcesz wiedzieć więcej na temat onkologii? Obejrzyj na MEDtube.pl: Mastektomia



Powiązane artykuły:
Rak płuca – nowe możliwości wprowadzenia badań przesiewowych
Wyniki mapowania genetycznego w nowotworach piersi

Brak komentarzy.

Odpowiedz

(required)

(required)

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.