Zespół niewydolności płuc, nerek i pęcherzowego złuszczania się naskórka – wrodzona mutacja podjednostki α3 integryny

Grupa naukowców ze Szwajcarii, Niemiec i Izraela opisała przypadki trojga nowonarodzonych dzieci z podobnymi symptomami. Po przebadaniu genetycznym próbek pochodzących od małych pacjentów wykryto w nich mutację podjednostki α3 integryny.

Integryny to międzybłonowe cząsteczki, składające się z podjednostek α i ß, służące jako białka adhezyjne, umożliwiające interakcję między cytoszkieletem, a macierzą zewnątrzkomórkową. Pełnią ważną rolę w procesie embriogenezy wyznaczając właściwy kierunek migracji komórek, pomagają w tworzeniu połączeń między komórkami krwi, regulują kształt komórek. Ukierunkowują migrację komórek również w przebiegu reakcji odpowiedzi immunologicznej (2,3).

U pierwszego opisanego chłopca drugiego dziecka, 42-letniej kobiety, urodzonego w 41 tygodniu i 4 dniu ciąży (poród został wywołany przez małowodzie i późny czas ciąży). W rodzinie o nieobciążającym wywiadzie pod względem chorób nerek, płuc. Tuż po porodzie u dziecka rozwinęło się tachypnoe i ostra niewydolność oddechowa. Prześwietlenie płuc wykazało zmiany siateczkowo-guzkowe. W 13 dniu hospitalizacji pogorszyła się praca nerek, GFR<10ml/min/1,73m2, wystąpił zespół nerczycowy. W USG widoczne były małe hiperechogenne nerki. Niewydolność płuc utrzymywała się cały czas. W bioptacie nerki pobranym w 1 miesiącu życia widoczna była całkowita atrofia kłębuszków. Od 3 miesiąca życia rozpoczęły się problemy ze skórą, pod postacią nadmiernej łamliwości, tworzenia pęcherzy, podatności na złuszczenia nawet pod niewielkim bodźcem urazowym. Chłopiec zmarł w wyniku infekcji płuc w wieku 7,5 miesięcy. Drugim opisanym dzieckiem była dziewczynka, jedyna dotknięta chorobą wśród dziewięciorga dzieci zdrowej spokrewnionej pary. W drugiej dobie poporodowej u dziecka rozwinęła się niewydolność oddechowa i sinica. Prześwietlenie płuc wykonane w 6 tygodniu życia pokazało rozlane obustronne zmiany śródmiąższowe, rozwinęła się również wymagająca dializ niewydolność nerek. Dziewczynka zmarła w 2 miesiącu życia. Ostatnim opisanym przypadkiem była dziewczynka, córka zdrowej spokrewnionej pary. U dziecka w 2 m. ż. wystąpiła niewydolność oddechowa z gorączką. Zmiany w obrazie RTG klatki piersiowej wskazywały na zapalenie górnego i środkowego płata płuca prawego. U dziewczynki rozwinęła się proteinuria, w bioptacie nerki pobranym w 5 miesiącu życia wykazano segmentowe stwardnienie kłębuszków, dziecko było dializowane do 17 m.ż. Od 4 m.ż. zaczęły pojawiać się na skórze okrągłe erytrematoidalne zmiany, na nich zaczęły się tworzyć złuszczające się pęcherze. Dziewczynka zmarła z powodu niewydolności wielonarządowej w przebiegu infekcji w wieku 19 miesięcy. Analizy genomowe DNA leukocytów, wyizolowanych z krwi obwodowej, wykazały mutację w rejonie kodującym i intronach w genie ITGA3 (u różnych pacjentów, w różnych miejscach). Wszystkie dzieci były homozygotyczne pod względem mutacji ITGA3. Próbki tkanek pobrane od dzieci zostały zbadane pod mikroskopem świetlnym, transmisyjnym mikroskopem elektronowym i metodami immunohistochemicznymi. Obrazy morfologiczne skóry wyglądały jak zmiany w pęcherzowym złuszczaniu się naskórka, jednak obserwowany obraz nie pasował do żadnego, opisanego u człowieka, typu Epidermolysis bullosae, był jedynie zgodny z obrazem skóry u myszy pozbawionej genu integryny α3. Utrata odpowiedzi immunologicznej na podjednostkę α3 integryny w skórze pierwszego pacjenta, wskazywała na utratę tej proteiny, co potwierdzono również w cytometrii przepływowej. Zmiany w płucach, nerkach i skórze u myszy pozbawionych genu α3 integryny są podobne, jak u pacjentów, jednak zmiany zapalne w płucach dzieci mogą być związane z ogólnym osłabieniem odporności przy braku integryny. Triada objawów: zwyrodnienie płuc, zespół nerczycowy i pęcherzowe złuszczanie się naskórka wskazują na plejotropowe postnatalne funkcje podjednostki integryny α3 . Jak widać, z powodu tak ważnej funkcji tej integryny, opisany zespół chorobowy rokuje bardzo niepomyślnie.

Autor: Magdalena Chorążka

Źródło:
1) Has Cristina and all, Integrin α3 mutations with kidney, lung and skin disease, N Engl J Med 2012; 366:1508-1514April 19, 2012
2) Kawiak Jerzy and all, Seminaria z cytofizjologii dla studentów medycyny, weterynarii i biologii, Elsevier Urban & Partner, Wrocław 2001, 310-325
3) http://www.biotechnolog.pl/slownik-52.htm

Chcesz wiedzieć więcej o genetyce? Obejrzyj na medtube.pl: „Ludzkie chromosomy – kariotyp”

MEDtube.pl – Loading MedPlayer … The player requires Flash Player plugin

Brak komentarzy.

Odpowiedz

(required)

(required)

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.