Amigdalina – leczenie nowotworów jest faktem czy mitem?

Leczenie nowotworów stało się wyzwaniem dla współczesnej medycyny. Lekarz dysponuje orężem zbadanych naukowo metod o udowodnionej skuteczności klinicznej – resekcją zmiany, napromienianiem guza, podawaniem chemioterapii, stosowaniem przeciwciał monoklonalnych, itp. Często, gdy zmiany wykryje się już w późnym stadium, konwencjonalna terapia nie przynosi oczekiwanych efektów. Człowiek chory, cierpiący, któremu lekarze przewidują jeszcze najwyżej kilka miesięcy życia popada w desperację i za wszelką cenę stara się odnaleźć środki, które dadzą mu w teorii szansę na wyleczenie. Jednym z takich środków jest amigdalina, witamina B17, która w internecie nazywana jest „panaceum na raka”

Według zwolenników jej stosowania współcześni ludzie z powodu błędów dietetycznych (braku substancji zawartej w pestkach, które jadł człowiek pierwotny) zapadają na choroby nowotworowe. W postaci naturalnej amigdalina występuje powszechnie w pestkach migdałów, nadając im charakterystyczny gorzki smak. Dostępna jest do zakupu w sklepach ze zdrową żywnością jako „ekstrakt z pestek moreli. Na jej bazie produkowano również preparat Laetrile będący syntetyczną pochodną amigdaliny – glukuronid nitrylu kwasu migdałowego (obecnie zakazany przez FDA – Food and Drug Administration).

Amigdalina należy do glikozydów cyjanogennych, które pod wpływem reakcji enzymatycznych rozkładają się do aldehydu benzoesowego, kwasu cyjanowodorowego i reszt cukrowych. Według Ernsta T. Krebsa, uwolnienie jonów cyjanowodorowych powinno zachodzić w komórkach nowotworowych pod wpływem zawartej w nich beta-glikozydazy. Współczesne badania wykazały, iż poziom tego enzymu w komórkach nowotworowych jest niski, a większość substancji rozkładana jest już w żołądku w kwaśnym środowisku kwasu solnego. Amigdalina i jej pochodne nie wchłaniają się dobrze z przewodu pokarmowego, więc szansa na dotarcie w postaci niezmienionej do ogniska chorobowego jest minimalna. Wytworzony cyjanowodór wchłania się do krwiobiegu, a w wątrobie następuje detoksykacja do jonów rodankowych. Do działania siarkotransferazy tiosiarczanowej niezbędna jest obecność aminokwasów siarkowych, przy ich niedoborze dochodzi do niewydolności procesów detoksykacyjnych i następuje faza objawów zatrucia cyjankami.

Wniosek brzmi następująco – amigdalina zamiast pomóc może spowodować poważne, zagrażające życiu zatrucie.

Sytuacja komplikuje się jeszcze bardziej w przypadku pochodnych i preparatów złożonych jak preparat Leatrille. Źródła naukowe (na przykład raport: Concise International Chemical Assessment Document 61, Hydrogen cyanide and cyanides: human health aspects) wykazały, że wszelkie syntetyczne glikozydy cyjanogenne mogą zawierać znacznie większe ilości cyjanków niż związek pierwotny. Znany jest przypadek, gdy kombinacja amigdaliny z witaminą C skończyła się tragicznie – pacjent, który zażywał duże dawki kwasu askorbinowego łącznie z amigdaliną zmarł. Połączenie spowodowało zaburzenie detoksykacji cyjanków. W kolejnym etapie wystąpiła kwasica oddechowa, drgawki i zatrzymanie oddechu.

Obecnie preparat Leatrille jest zabroniony przez FDA, a żadna instytucja naukowa nie rekomenduje jego stosowania u chorych na raka. Faktem jest, że żadne z badań nie wykazało skuteczności klinicznej badanego preparatu, za to zwrócono uwagę na jego potencjalną toksyczność.

Nie należy zbyt optymistycznie podchodzić do nie potwierdzonych naukowo rewelacji, bo mogą one przynieść więcej szkód niż pożytku. Konwencjonalna terapia onkologiczna jest i długo jeszcze będzie podstawą leczenia chorób nowotworowych.

Autor: Mateusz Spałek

Źródła:
1. Bromley J, Hughes BG, Leong DC, Buckley NA.; Life-Threatening Interaction Between Complementary Medicines: Cyanide Toxicity Following Ingestion of Amygdalin and Vitamin C; Ann. Pharmacother. 2005 Sep; 39(9):1566-9
2. http://pubchem.ncbi.nlm.nih.gov/summary/summary.cgi?cid=34751
3. http://cancerhelp.cancerresearchuk.org/about-cancer/treatment/complementary-alternative/therapies/laetrile
4. http://www.cancer.gov/cancertopics/pdq/cam/laetrile/patient/allpages#Section_20
5. Milazzo S, Ernst E, Lejeune S, Boehm K.; Laetrile treatment for cancer.; Cochrane Database of Systematic Reviews 2006, Issue 2. Art. No.: CD005476.
6. Adewusi SR, Oke OL.; On the metabolism of amygdalin. 2. The distribution of beta glucosidase activity and orally administered amygdalin in rats.; Can J Physiol Pharmacol. 1985 Sep;63(9):1084-7
7. Charles G. Moertel, M.D., Thomas R. Fleming, Ph.D., Joseph Rubin, M.D., Larry K. Kvols, M.D., Gregory Sarna, M.D., Robert Koch, M.D., Violante E. Currie, M.D., Charles W. Young, M.D., Stephen E. Jones, M.D., and J. Paul Davignon, Ph.D.; A Clinical Trial of Amygdalin (Laetrile) in the Treatment of Human Cancer.; N Engl J Med 1982; 306:201-206January 28, 1982

Chcesz wiedzieć więcej o nowotworach? Obejrzyj na medtube.pl „Czym jest rak?”

MedTube.pl – Loading MedPlayer … The player requires Flash Player plugin

Brak komentarzy.

Odpowiedz

(required)

(required)

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.