Współczesne diety – proteinowa dieta Dukana. Fakty i mity.


Otyłość stanowi jedno z największych zagrożeń XXI wieku. Światowa Organizacja Zdrowia podaje, że od 1980 roku aż dwukrotnie wzrosła liczba osób otyłych. W 2008 roku blisko 1,5 miliarda dorosłych powyżej 20 roku życia miało nadwagę. W tej grupie 200 milionów mężczyzn i blisko 300 milionów kobiet miało otyłość. Aż 65% populacji na świecie mieszka w krajach, gdzie nadwaga i otyłość zabijają więcej osób niż niedowaga. Otyłość obecnie stanowi duży problem również u dzieci. W 2010 roku blisko 43 miliony dzieci poniżej 5 roku życia na świecie miało nadwagę.
Z otyłością związanych jest wiele chorób i objawów takich jak zespół metaboliczny, cukrzyca typu 2, choroby układu ruchu, nadciśnienie tętnicze, zawał serca i mózgu, wylew, zatorowość, zwyrodnienie kręgosłupa, choroby nerek, miażdżyca, kamica żółciowa, większe tendencje do nowotworów czy rozstępy.

Poprawę stanu zdrowia daje zmniejszenie masy ciała. Ważnym aspektem w życiu osób z otyłością są diety. Obecnie na świecie powstała ogromna ilość diet. Do najbardziej znanych należą:
– diety jednoskładnikowe, np. mleczna, ryżowa, owocowa (wysokie ryzyko niedoborów pokarmowych, szybki efekt jo-jo)
– dieta Kliniki Mayo, czyli brak spożycia owoców i produktów zbożowych (wysoka zawartość cholesterolu w diecie)
– dieta Atkinsa (wysoka zawartość białka i tłuszczów, niedobór wapnia)
– dieta Haya (niedobory pokarmowe)
– dieta South Beach (utrata wody, zaburzenia elektrolitów)
– dieta kopenhaska (zbyt duża ilość kawy, złe nawyki żywieniowe)
– dieta Montignaca (produkty o niskim indeksie glikemicznym)
– dieta Dukana (bogatobiałkowa).

To właśnie dieta dr Pierre’a Dukana jest obecnie na topie. Jak pokazały badania dieta bogatobiałkowa w porównaniu do diety ubogobiałkowej daje lepsze efekty w postaci redukcji tkanki tłuszczowej. Dieta Dukana jest również ubogowęglowodanowa.

Do tej pory nie potwierdzono skuteczności diet. Sacks i współpracownicy w swoich badaniach stwierdzili, że to nie dieta ma znaczenie, ale deficyt kaloryczny, który powoduje redukcje masy ciała. Udowodnione, że diety bogatobiałkowe powodują zwiększenie redukcji tkanki tłuszczowej w porównaniu z dietą ubogobiałkową. W badaniach randomizowanych wykazano, że nie ma istotnych różnic w przypadku stosowania diety bogatobiałkowej w stosunku do ubogobiałkowej.

Pierwszy etap diety Dukana to etap białkowo-tłuszczowy, który związany jest ze zwiększonym spożyciem nasyconych kwasów tłuszczowych. Dieta ta jest rodzajem diety ketonowej, gdyż na początku wytwarzane są ciała ketonowe, które powstają w wyniku metabolizmu kwasów tłuszczowych, jako substratu energetycznego. Podobną sytuację mamy w przypadku niewyrównanej cukrzycy. Pacjenci zauważają nieprzyjemny zapach skóry. Do diet ketonowych zaliczamy również diety bogatotłuszczowe, np. Atkinsa. W kolejnej fazie diety Dukana nadal utrzymuje się ketoza. Dużym problemem w tej diecie jest duży niedobór błonnika, co powoduje zwolnienie motoryki jelit oraz zwiększa wchłanianie cholesterolu. Ze względu na dużą ilość białka utrudnione jest wchłanianie wapnia. Innym zagrożeniem może być nadużywanie aspartanu do słodzenia, z którego może powstawać metanol, który po utlenieniu daje kwas mrówkowy oraz formaldehyd. Mają one działanie hepatotoksyczne, kardiotoksyczne i nefrotoksyczne. Formaldehyd ma jednocześnie działanie kancerogenne. W kolejnej fazie diety Dukana zwiększa się ilość spożywanego błonnika, nadal jednak jest to niższa niż dzienne zapotrzebowanie. Może to prowadzić do rozwoju raka jelita grubego. W ostatniej fazie powraca się do ‘normalnego’ sposobu odżywiania, ale jeden dzień w tygodniu nadal pozostaje ‘białkowy’.

Dieta bogatobiałkowa jest dużym obciążeniem dla wątroby i nerek. Może ona prowadzić do niealkoholowego stłuszczenia wątroby (NAFLD).
Ze względu na brak przeprowadzonych badań z randomizacją i ewentualnymi skutkami ubocznymi dieta nie powinna być zalecana przez lekarzy.

Autor: Łukasz Durajski

Brak komentarzy.

Odpowiedz

(required)

(required)

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.