Gen związany z depresją zidentyfikowany

Naukowcy zidentyfikowali nowy gen związany z dużą depresją. Badanie opublikowane w czasopiśmie Neuron 28 kwietnia sugeruje, że istnieje do tej pory nie poznany mechanizm, leżący u podłoża patogenezy depresji. Odkrycie to może zrewolucjonizować metody leczenia zaburzeń nastroju.

Depresja wiąże się z długotrwałym i nieustającym przygnębieniem, zaniżonym poczuciem własnej wartości i utratą możliwości odczuwania przyjemności. Ujawnia się ona najczęściej między 15, a 30 rokiem życia i dotyczy 10% populacji. Około 25% epizodów depresyjnych trwa krócej niż miesiąc, a 50% krócej niż 3 miesiące. Prawie 75% pacjentów obserwuje nawrót objawów depresji w ciągu dwóch lat od wcześniejszego epizodu. U podłoża choroby leżą czynniki genetyczne, środowiskowe i behawioralne. Depresja jest często wtórna do innych chorób, szczególnie przewlekłych. Według modelu biologicznego zaburzenia nastroju są spowodowane niedoborem amin biogennych. Spadek stężenia noradreanliny i serotoniny skutkuje pojawieniem się deficytów motywacyjnych. Aktualnie w leczeniu tej choroby stosuje się farmakoterapię (trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny czy inhibitory monoaminooksydazy), psychoterapię i elektrowstrząsy. Niestety leki nie są wolne od efektów ubocznych, a żadna z form leczenia nie daje pełnej poprawy. Realnym zagrożeniem jest fakt, że nieleczona depresja może prowadzić do samobójstwa.

Spośród czynników leżących u podłoża depresji, naukowcy skoncentrowali się na ryzyku genetycznym choroby. Przeprowadzili badanie związane z analizą genomu ludzkiego u pacjentów z dużą depresją i u osób bez historii zaburzeń psychicznych, zakwalifikowanych do obserwacji jako grupa kontrolna. Zidentyfikowali gen SLC6A15, który koduje białko neuronalne o takiej samej nazwie, transportujące aminokwasy, najprawdopodobniej związane z rozwojem depresji. Odkrycie to zostało potwierdzone w publikacji naukowej dotyczącej ponad 15 000 osób. Badacze obserwowali korelację funkcjonalną SLC6A15 z występowaniem dużej depresji. Nosiciele genów ryzyka rozwoju choroby wykazywali niższą ekspresję SLC6A15 w hipokampie, regionie mózgu związanym z zaburzeniami nastroju. Co więcej, dzięki obrazowaniu ośrodkowego układu nerwowego stwierdzono, że u pacjentów z rozpoznaną w przeszłości dużą depresją, hipokamp miał mniejsze rozmiary. Ponadto w modelu eksperymentalnym na myszach potwierdzono, że niska ekspresja SLC6A15 w hipokampie korelowała z przewlekłym stresem społecznym, który również jest czynnikiem wpływającym na rozwój depresji.

Autorzy publikacji sugerują, że niższa ekspresja SLC6A15 może prowadzić do zakłóceń w obrębie przewodzenia nerwowego. Podsumowują również, że takie zmiany w hipokampie mogą podnosić podatność danej osoby na stres poprzez nieprawidłowe przekaźnictwo neuronalne. Najważniejszą częścią odkrycia jest obserwcja, że białko SLC6A15 może być punktem uchwytu dla leków wpływających na jego funkcję. Daje to szansę na wprowadzenie zupełnie nowych, być może bardziej skutecznych leków przeciwdepresyjnych, pozbawionych wielu działań niepożądanych. Naukowcy kontynuują badania.

Autor: dr n. med. Karolina Kłoda

Autor: Dr n.med. Karolina Kłoda

Źródło:
1. Martin A. Kohli, Susanne Lucae, Philipp G. Saemann, Mathias V. Schmidt, Ayse Demirkan, Karin Hek, Darina Czamara, Michael Alexander, Daria Salyakina, Stephan Ripke et al. The Neuronal Transporter Gene SLC6A15 Confers Risk to Major Depression. Neuron, Volume 70, Issue 2, 252-265, 28 April 2011 DOI: 10.1016/j.neuron.2011.04.005
2. http://www.sciencedaily.com­ /releases/2011/04/110427131816.htm
3. https://medtube.pl/tribune-pl/2011/04/tai-chi-walczy-z-depresja-u-osob-w-starszym-wieku/#more-408

Brak komentarzy.

Odpowiedz

(required)

(required)

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.