sarkoidoza


Sarkoidoza



Sarkoidoza jest to ogólnoustrojowa choroba ziarniniakowa, której cechą jest powstawanie małych, nieserowaciejących ziarniniaków (o wyglądzie grudki). Dotyczy głównie osób młodych (szczyt zachorowań przypada pomiędzy 20 a 29 rokiem życia), nieco częściej dotyka kobiet.

Najczęstszym objawem choroby są zmiany radiologiczne podczas wykonywania RTG – powiększenie węzłów chłonnych wnęk oraz zmiany w miąższu płuca. Może obejmować każdy narząd.

Etiopatogeneza choroby nie została jeszcze wyjaśniona, dotychczasowe teorie sugerują tło infekcyjne (bakteria niewykrywalna w standardowych testach diagnostycznych), hiperwitaminozę D o nieznanej przyczynie, tło genetyczne.

Diagnostyka



Do kryteriów rozpoznania należy obecność objawów klinicznych, objawy radiologiczne (zajęcie 2 lub więcej narządów) oraz dodatni wynik biopsji błony śluzowej oskrzela/płuc/węzłów chłonnych. Badaniami najcenniejszymi z diagnostycznego punktu widzenia są tomografia komputerowa oraz bronchoskopia.

Rodzaje



Choroba jest schorzeniem systemowym, jednak można wyróżnić kilka specyficznych typów:

a) Sarkoidoza systemowa (dotknięte są różne organy, objawy zależne od miejsca, z niespecyficznych możemy wyróżnić senność, zmęczenie, suchość oczu, problemy z widzeniem, kaszel, zajęcie skóry);

b) Sarkoidozy skórne (z obecnością objawów systemowych lub bez nich):

• sarkoid guzowaty (Dariera-Roussy) – występują guzy (bez cech zapalenia), głównie na kończynach dolnych; ma
• odmiana naczyniowa (angiolupoid) – miejscem dotkniętym jest skóra nosa, na której występują sinawobrunatne lub czerwonobrunatne guzki;
• sarkoid odmrozinowy (lupus pernio) – po narażeniu na zimno, występuje jako sinoczerwony naciek, najczęściej na twarzy i rękach;
• odmiana drobnoguzkowa rozsiana (sarcoidosis miliaris);
• odmiana drobnoguzkowa o układzie obrączkowatym (sarcoidosis circinata);
• zespoł Löfgrena (połączenie sarkoidu guzowatego z powiększeniem węzłów chłonnych wnęk, rumieniem guzowatym i bólami stawów).

Objawy


Do najczęstszych objawów choroby należą kolejno: duszność, ból w klatce piersiowej, bóle stawów i mięśni, powiększone, ruchome i niebolesne węzły chłonne, hepatomegalia, zapalenie błony naczyniowej spojówki, tęczówki, siatkówki i oka, porażenie nerwu twarzowego, objawy ze strony skóry, zaburzenia rytmu serca i przewodzenia, powiększenie ślinianki przyusznej, utrata łaknienia, chudnięcie, podwyższona temperatura ciała.

Leczenie



Wskazaniami do leczenia są: zaawansowane stadium choroby, zajęcie serca, OUN, oka, hiperkalcemia. Stosowanymi preparatami sią glikokortykosteroidy podawane doustnie, metotreksat, cyklofosfamid, leczenie objawów współistniejących (np. nadciśnienia płucnego).

chirurgia ogólna dwunastnica echokardiografia egzamin specjalizacyjny endoskopia gastroskopia gruczolak gruczolakorak histopatologia implant jelito grube kolonoskopia krwawienie laparoskopia laryngologia odbytnica okrężnica patomorfologia pes polip przełyk przepuklina rak rak żołądka specjalizacja lekarska testy pes wrzód zaćma żołądek żylaki